230 DE VULKAAN VAN ANTUCO IN CHILI. 



ven ter plaatse waar hij verkoos. Dit werd hem gaarne toegestaan , 

 want was eenmaal de sneeuwstreek des bergs bereikt, die nog nooit 

 beklommen en derhalve geheel onbekend was , dan schoot er toch niets 

 anders over dan verder op eigene scherpzinnigheid te vertrouwen, ten 

 einde de beste wijze van beklimming te ontdekken. 



De voorbereidselen waren spoedig gemaakt. Mijn bediende, die de 

 vrees even zoo weinig kende als de serra, ging gewillig mede. Daar 

 eene ontmoeting met Indianen geenszins tot de onmogelijkheden be- 

 hoorde , wapenden wij ons met sabels en buksen, waarbij mijne medge- 

 zellen nog de hun als wapen beter vertrouwde lans voegden. Voor het 

 geval, dat wij op den berg door slecht weder of door vijanden opge- 

 houden mogten worden , werd door het medenemen van levensmiddelen 

 voor meer dan eene week gerekend , en om zoo noodig snel te kunnen 

 ontvlugten, voorzag zich nog elk van een handpaard. 



Den 17den Februarij braken wij op van het foi-t van Tvun Leuvu, 

 waarheen wij ons den vorigen dag begeven hadden en gingen onder 

 den geluksroep van het kleine garnizoen op weg. In weinige uren 

 bereikten wij den westelijken voet des vulkaans, waar wij genoodzaakt 

 waren ons bivouac op te slatin, dewijl hier de laatste weidegrond voor 

 onze paarden gevonden werd. Een boschje van wilde appelboomen nam 

 ons op, schonk ons bescherming tegen den ruwen wind en beveiligde 

 ons voor ontdekking , indien Indianen in de nabuurschap mogten zijn. 

 Deze plek lag hooger dan het smalle pad, hetwelk zich door de lava- 

 stroomen heen windt , die , op eenen kleinen afstand van daar begin- 

 nende , zoo geheel zonder eenige plant zijn , dat zich daarop niets be- 

 wegen kan zonder bemerkt te worden. Als eene oase in de woestijn 

 lag het vruchtbare plekje te midden van vulkanische overblijfselen, en 

 talrijke alpenplanten stonden daar in vollen bloei. 



Terwijl ik eene kleine botanische wandeling deed, was de serra 

 op geheel andere wijze met het onderzoek der ons omgevende land- 

 streek bezig geweest. Hij had eene naburige hoogte beklommen , om 

 van daar wel verborgen de omstreek te overzien, en, ongerust gewor- 

 den door de teekenen van een verlaten leger niet ver van het onze, 

 was hij daarheen geslopen en had werkelijk de ontdekking gedaan , 

 dat voor slechts weinige dagen eene vijandelijke bende daar gerust 



