234 DE VOLKAAN VAN ANTUCO IN CHILI. 



meer laat zich moeijelijk schatten, daar het naar het noorden toe ver- 

 scheidene armen tust^chen de bergen uitzendt , doch zijn zuidelijke oever 

 schijnt omstreeks vijf uren gtians lang te zijn. Zijne diepte is waar- 

 schijnlijk zeer aanzienlijk, daar het eigenlijk een met water gevulde 

 uitgebluschte krater is, en nabij den oever bezat dit eene temperatuur 

 van slechts 8" C. Vermoedelijk verdrijft deze koude ook alle bewoners , 

 want wij zagen op de geheele lengte van het meer slechts een paar 

 eenzame eenden. Het water heeft eenen flaauwen smaak , het vertoont 

 zich zeer kalm en in het zonlicht blaauw, doch de sporen van golf- 

 geklots tegen den oever bewijzen, dat de van hunne banden ontslagen 

 winden ook deze spiegelende oppervlakte in eene woedende zee 

 kunnen herscheppen. 



Tallooze wit gebleekte geraamten van paarden en zelfs eenige men- 

 schelijke overblijfselen liggen verspreid over de donkere zandvlakte. 

 Alle dieren, welke op de lava's der westzijde verlamd werden en het 

 einde der onvruchtbare vlakte niet konden bereiken , moeten hier den 

 hongerdood sterven. Ook hebben de togten der Indianen en der kleine 

 Chilische legers veel bijgedragen tot vermeerdering van deze treurige 

 overblijfselen. 



Eindelijk bereikten wij de oostelijke zijde des vulkaans , dien wij 

 derhalve geheel waren omgetrokken, en welks breede massa thans 

 tusschen ons en het dal van Antuco lag. Meermalen waren zijne 

 zijden herkend geworden , doch de groote , duidelijk zigtbare lavastroo- 

 men , de onvruchtbaarheid des bodems en het gebrek aan water had- 

 den tot hiertoe ieder teniggehouden van eene beklimming, die door 

 de steilheid niet geheel verboden scheen te worden. Zonder opont- 

 houd zetten wij onzen togt voort ; alleenlijk zonden wij den geoefenden 

 DE 3ERRA van tijd tot tijd vooruit , om naar de sporen van Indianen 

 te zoeken , en bereikten des namiddags een der zijtakken des bergs , 

 aan welks voet zich eene grot bevindt , naar welke de geheele om- 

 streek haren naam {la cueva) draagt. Daar deze grot echter dikwijls 

 door de Indianen tot hun nachtleger gekozen wordt en in de nabijheid 

 van het gewoonlijk gevolgd pad is gelegen , zoo vermeden wij haar , 

 om liever eene geschikte plaats voor ons leger te zoeken op de 

 hoogten , waar ons een vijand niet zoo ligt zoude ontdekken of althans 

 niet onvoorbereid kunnen overvallen. 



