DE Vulkaan van antuco in chili. 235 



De vulkaan en de naburige Silla Velluda schenen, van deze zijde 

 gezien, door een laag bergjuk verbonden, waarop naar alle waarschijn- 

 lijkheid hout en water zoude gevonden worden. Intusschen was het 

 derwaarts opklimmen langs eene naauwe bergkloof geene gemakkelijke 

 taak; wij volgden daarbij de gewone handelwijze der Chilische boeren. 

 Een onzer beklom de hoogte op de eeuige eenigermate toegankelijke 

 plaats, om boven de aankomende paarden in ontvangst te nemen, en 

 hoezeer deze zich ook daartegen aankantten uit vrees voor de steilte 

 en de zware naar omlaag rollende rotsblokken, zoo gelukte het toch 

 aan de beneden geblevenen door werpen en schreeuwen de vermoeide 

 dieren te dwingen om de gevaarlijke beklimming te beproeven, die 

 hun eindelijk gelukte, ofschoon alle door vallen meer of minder ge- 

 kwetst waren. Op den kam vereenigd zetten wij onzen weg te voet 

 voort tot aan eene plek, waar de noodigste vereischten voor een bi- 

 vouac onder zulke omstandigheden gevonden werden. Water in over- 

 vloed gaf ons eene beek, die uit de nabijzijnde sneeuw haren oorsprong 

 nam ; dor hout werd zonder moeite in genoegzame hoeveelheid door 

 de hier groeijende alpenbeuk geleverd, en niets verhinderde den blik 

 te slaan over de vlakte en naar den bergpas, waaruit de vijand kon 

 te voorschijn treden. Terwijl wij van ons verheven standpunt de in 

 aantogt zijnde Indianen door de oprijzende stofwolken op den afstand 

 van verscheidene uren zouden kunnen ontdekken, konden wij zelve 

 onbemerkt blijven, en waren wij beveiligd tegen eenen overval, die bij 

 zulk eene plaatselijke gesteldheid onmogelijk was. 



Het gevoel van veiligheid in onze vesting bragt ons in den geluk- 

 kigsten luim, die nog verhoogd werd door de overtuiging, dat van hier 

 uit de beklimming des vulkaans gemakkelijk te bewerkstelligen was. 

 Ons bivouac werd spoedig ingerigt, de paarden vonden rijkelijk gras , 

 weldi'a verhieven zich een paar uit boomtakken vervaardigde hutten, 

 en een vuur vlamde levendig op, waaraan mijne beide medgezellen de 

 keukendienst verrigtten. Nog was het licht genoeg voor een klein 

 uitstapje. In de nabijheid van ons leger verhief zich de Silla Velluda 

 in ontzag wekkende grootte, noordwaarts strekte zich eene besneeuw- 

 de hoogte uit, en verder westelijk daalden de uitspringende bergkanten 

 des vulkaans in het dal af. Met een luid geraas stortte zich over 



