23€ DE VULKAAN VAN ANTUCO IN CHILI. 



eenen nabij zijnden rotswand eene beek in de naauwe diepe kloof, 

 waardoor wij op deze hoogten gekomen waren. De moeite van het 

 af klimmen werd rijkelijk beloond, want de menigte en schoonheid der 

 alpenplanten gaf aan de natte rotswanden het aanzien van eenen bota- 

 nischen tuin, waarin elke schrede eene nieuwe soort aanbiedt. Niet 

 alleen bloeiden hier nog vele planten , die in den omtrek van het lager 

 gelegen Antuco reeds lang hadden opgehouden te bloeijen , maar ook 

 ontvouwde zich hier voor den verwonderden blik eene flora, die ge- 

 heel verschillend was van de tot dusverre waargenomene en overeen- 

 stemde met diegene, welke aan de uiterste zuidelijke spits van Ame- 

 rika, in het koude land van Magelhaen, wordt aangetroÖen. 



De luchtwarmte bedroeg in ons leger 13'^ C. en was derhalve zeer 

 aangenaam, in weerwil dat de eeuwige sneeuw geenszins ver van ons 

 was , en urij ons op de zuidzijde van den berg bevonden , die in dit ge- 

 deelte der Andes steeds merkelijk koeler is dan de tegenover liggende. 

 Wij zouden ons in elk opzigt in ons leger regt tevreden gevoeld heb- 

 ben , waren wij niet plotselijk door eene geheel onverwachte plaag 

 aangetast geworden. Deze plaag bestond in een heerleger van steek- 

 vliegen, die wel is waar in alle streken der Andes voorkomen, maar 

 welker menigte in ons leger, dat zich toch meer dan 8000 voet boven 

 de zee verhief, werkelijk ondragelijk was. In scharen, zoo digt als 

 die der tropische muggen, die nog geen reiziger anders dan met bit- 

 tere weeklagten vermeldt , omgaven ons drie soorten van Tahanus , even 

 lastig door hun onophoudelijk gegons als door hunne bloedgierigheid. Aan 

 eene zittende bezigheid was niet te denken, en, in weerwil dat in het 

 middaguur de zou hare stralen op ons schaduwloos leger schoot, waren 

 wij genoodzaakt hetzij ons geheel te wikkelen in de wollen dekens, 

 waaruit onze zadels bestonden , of in voortdurende beweging te blijven , 

 waarbij men dan nog tot eene onophoudelijke verdediging tegen deze 

 lastige vijanden genoodzaakt was. De paarden galoppeerden heen en 

 weder en zouden ons voorzeker ontvlugt zijn , indien zij niet terug 

 waren gehouden door de steilheid van het eenige pad , waardoor zij 

 ontsnappen konden. 



Toen de nacht aanbrak , werd het noodig ons vuur te blusschen , 

 want , hoewel wij zoo goed mogelijk muren , uit boomtakken en ponchos 



