DE VULKAAN VAN ANTUCO IN CHILI. 245 



woonde streken, vonden zij den bodem aan den voet des vulkaans tot 

 op eene groote diepte geheel omgewoeld door eenen waterstroom, die, 

 hoewel reeds verminderd, nog voortging te vloeijen uit eene spleet aan 

 den kegel. Alles was overdekt met een onaangenaam riekend rood- 

 geel slijk, dat, inzonderheid in de holten van oude lavabedden , vadem- 

 hoog was opgehoopt, en voor de ruiters zeer gevaarlijk was. De 

 anders steeds heldere Laxastroom was door dit slijk troebel en dik 

 geworden, zoodat het water slechts met moeite voortrolde en zijne 

 gedoode bewoners medevoerde. Dit meermalen door mij bezochte bed 

 is twintig tot dertig schreden breed, di-ie tot vijftien voet diep en loopt 

 door een gedeelte des bodems, dat uit overoud gruis bestaat. Hoewel 

 te steil om het lang te volgen , herkent men het toch als een diepe 

 groeve tot op de helft des vulkaans en hooger op is het vermoedelijk 

 onder nieuw uitgeworpen gruis bedolven. Aan den krater ziet men 

 daaa-van geen spoor, maar de Antucanen beweren toch, dat de water- 

 stroom daaruit zijnen oorsprong nam en wel op grond dat gelijktijdig 

 een groot stuk van den bovensten ring (dien zij el sombrerito , de mats , 

 noemen) naar beneden stortte. Of nu deze water- en slijkuitbra- 

 king te weeg gebragt wordt door het naar binnen sijpelend water 

 der gletschers , of dat de holte des vulkaans in verband staat met het 

 nabij gelegen onpeilbaar diepe meer, — ziedaar vragen, waarop ook 

 latere reizigers niet ligtelijk een stellig antwoord zullen kunnen geven. 



Eenen korten tijd hadden wij op den smallen rand van den boven- 

 sten kraterring vertoefd, toen het onophoudelijk beven des bodems, de 

 heete zandkorrels , welker aanraking niet te ontgaan was , wanneer zij 

 door de in de diepte huisvestende kracht werden opgejaagd, en de 

 dampen van eenen onaangenamen zuren smaak , die tot hoesten prikkel- 

 den, ons dwongen eene standplaats te verlaten, waar ons een blik in de 

 onderwereld vergund was geworden. Niet dan met groote moeite gelukte 

 het ons echter langs de zijden van den kraterwal af te klimmen en zoo 

 weder de ringvormige vlakte te bereiken. Nog een uur lang bleven 

 wij aldaar. Ik verzamelde verschillende soorten van lava's en deed 



