DE VULKAAN VAN ANTÜCO IN CHILI. 247 



wanneer dan rook en nevelen hem omhullen, die hunnen oorsprong 

 nemen in die geheimvolle diepten, waartoe geen menschelijk oog door- 

 dringen kan. Het eenzame zwijgen op zulke hoogten wordt slechts 

 afgebroken door het sissen der naar buiten dringende rookzuilen ; het ver- 

 meerdert het gevoel van afschrik, dat de heete bodem verwekt, waar- 

 uit een daarin gestoken stok dadelijk dampen lokt, terwijl de massa's 

 van zwarte slakken, die heinde en ver den bodem bedekken, waarop 

 geen plantje groeit, het oog onaangenaam aandoen. Het onophoudelijk 

 beven van den top , het luide gerommel in den diepen vuurketel en 

 het ontbreken van levende wezens herinneren den beklimmer, dat hij 

 zich gewaagd heeft in eene streek, die niet voor menschen geschikt is, 

 waar de natuur hem met bedreigingen ontvangt, als ware het om hem 

 te doen inzien , dat zulk een oord hem vreemd moet blijven. 



"Van den gestadig bevenden kraterrand ontwaart men het naastbij de 

 verstijfde gletschers der Silla en verderop den tweeden keten der Andes i 

 die met de eerste evenwijdig loopt. Nog een vulkaan, behoorende tot 

 het onbekende binnenland der Patagonische Andes , is naar het oosten 

 toe zigtbaar, en in groot aantal vertoonen zich de klokvormige dom- 

 men van porphyr, die, zonder zelve vuur uitgebraakt te hebben, toch 

 eenmaal door onderaardsche krachten zijn opgeheven. Langs alle deze 

 ketenen loopt de sneeuwlinie heen met de regelmatigheid van eene 

 meetkunstige lijn, want hare kleine oneffenheden verdwynen op zulke 

 afstanden. De blik zoude zich verliezen in het binnenste van het aan 

 fabelen ryke Patagonië, ware het niet dat lagere bergen den horizon in 

 die rigting begrenzen. In bedriegelijke nabijheid vertoont zich de 

 verre zandvlakte aan den oostelijken voet des vulkaans alsmede het 

 meer, en verderop breidt zich noordwaarts de Cordillera van Chillan 

 uit , als eene acht mijlen lange bergvlakte , op welke de sneeuw 

 nimmer smelt. Alleen naar het westen toe is het uitzigt vriendelyker , 

 want geheel onbedekt liggen daar de verre vlakten van zuidelijk Chili , 

 waarin men den loop der rivieren echter meer vermoedt dan erkent aan de 

 donkere boschstreepen , die hare oevers versieren , want slechts zei 

 den verraadt haar eene flikkering door een zonnestraal op hare spie- 

 gelende oppervlakte teruggekaatst. De oceaan , die anders gemakkelyk 

 zigtbaar zoude zyn, wordt door eenige lage heuvelreeksen aan het 



