254 IETS OVEK DE KAKKERLAKKEN. 



nog onwetend zijn, al is zij, als natuurwet, reeds oud van dagen. 



Ik wil geen naam aanhalen, maar stel zooveel vertrouwen op de 

 waarheidsliefde van den mededeeler , dat ik er gaarne de verantwoor- 

 delijkheid van op mij neem. Hij behoort niet onder de gunstelingen 

 der fortuin en nam zijn intrek in een nederig Londensch kosthuis ; in 

 deze niet zeer zindelijke woning ontwaarde hij duidelijk, dat de kak- 

 kerlakken de tveeglulzen opzoeken en met smaak verslinden. Hij zag , 

 hoe zij s' nachts tegen zijne bedgordijnen opkropen; dit maakte hem 

 opmerkzaam, en bij nader onderzoek zag hij ze over de beddeplanken 

 heen en weer loopen en tevens tot zijne verbazing , hoe een van hen 

 een weegluis aanpakte en verslond, waaruit hy opmaakte, dat zij de 

 bedgordijnen bestegen om jagt op de weegluizen, in de plooijen ver- 

 borgen , te maken , zoodat het kleinere sterker riekend insect een ge- 

 liefkoosd voedsel voor het gi'ootere is." 



Het volgende extract uit webster's verhaal van kosters reis , 

 Dl. I, p. 373, bevestigt de waarheid van deze waarneming. 



«Kakkerlakken, die plaag opschepen, zijn menigvuldig op het eiland 

 St. Helena. Hoe afzigtelijk , schadelijk en lastig zij ook wezen mogen , 

 zijn zij oneindig draaglijker dan de weegluizen. Voor onze komst te 

 St. Helena, in het schiip Chanticlair , werden wij zeer geplaagd door 

 de laatsten; naauwelijks vertoonden zich de kakkerlakken, of de weeg- 

 luizen verdwenen geheel en al, een sprekend bewijs, dat zij ze ver- 

 volgden en uitroeiden, tot dat er geen spoor van over bleef." 



In dit opzigt is de kakkerlak dus een nuttig insect. 



MIEREN IN CENTRAAL-AFRIKA. 



»Tot de schadelijke insecten, waarin het land Baghirmi rijk is," — 

 aldus verhaalt barth , — «behoort de groote zwarte mier [Termen 

 mordax) , die in het kanöri kingihhu of kanigfu en in de Baghirmi-taal 

 kissino heet, en dit insect is geenszins eene der geringste landplagen. 



