260 DE HONIGDAüW. 



Ziedaar derhalve een physicus , een chemicus en een planten-physi- 

 oloog , alle drie uitstekende mannen in hun vak, die zich liever met 

 allerlei vooronderstellingen behelpen, dan eenvoudig te gelooven, wat 

 hun door de zooiogen als zeker verkondigd wordt. 



Men moet echter erkennen , dat hier de twijfel eenigen grond heeft. 

 Vooreerst namelijk zal men de bladluizen te vergeefs zoeken aan die 

 zijde der bladeren , welke uitsluitend met den honigdauw overdekt is , 

 namelijk de boven-oppervlakte. Integendeel, deze vermijden zij zorgvul- 

 dig en houden zich slechts daar op , waar van dit kleverige vocht , 

 dat , indien zij er eenmaal in geraakten , hen gevangen zoude houden , 

 geen spoor te zien is. Men treft derhalve de bladluizen vooral aan op 

 de ondervlakte der bladeren en bladstelen , die steeds vrij van honig- 

 dauw blijft. Ten tweede staat het voorkomen van bladluizen geens- 

 zins in eene juiste verhouding tot de hoeveelheid van den honigdauw. 

 Aan bladeren , die daarmede geheel bedekt zijn , zal men soms geen 

 enkele bladluis aantreffen , ja niet zelden zal men geheele planten vin- 

 den , waar alle spoor van deze diertjes ontbreekt , in weerwil dat de 

 bladeren aan hunne oppervlakte hetzelfde kleverige vocht vertoonen. 



Hier komt bij , dat uit het plantenrijk talrijke voorbeelden kunnen 

 worden aangevoerd , ten bewijze dat zich aan de uitwendige opper- 

 vlakte van verschillende plantendeelen stoffen kunnen afscheiden , die, 

 in him binnenste gevormd , door de cellen der opperhuid naar buiten 

 dringen en zich daarover als eene laag van meerdere of miadere dikte 

 verbreiden. Elk kent het wasachtig bekleedsel , dat aan de oppervlakte 

 van vele vruchten , b. v. druiven , pruimen enz. , voorkomt , en dat zelfs 

 bij de soorten van het geslacht Myrica eene zoo dikke laag vormt , 

 dat de bessen van eene soort {Myrica cerifera) den naam van wasbessen 

 dragen, en de daarvan zich, door behandeling met kokend water, afschei- 

 dende was tot vervaardiging van kaarsen wordt gebruikt. Ook kleverige 

 goin- en har.sachtige stoffen treden bij zeer vele bladeren en bladach- 

 tige organen naar buiten , gelijk b. v. aan de dekschubben der knoppen 

 van vele boomen, en in talrijke andere gevallen, waar het mikroskoop 

 kleine knopvormige kliertjes aanwijst , die dergelijke stoffen afscheiden. 

 En dat ook suikerhoudende sappen aldus uit de plant kunnen komen , 

 bewijst de nectar der bloemen , die aan de bijen den honig verschaft. 



