DE HONIGDAUW. 265 



paring plaats, en de wijQes leggen daarna eijeren, die meerendeels 

 den winter overblijven, en w^aaruit in het volgende gunstige jaarge- 

 tijde wederom enkel vrouwelijke bladluizen te voorschijn komen, met 

 welke de kringloop der elkander opvolgende teelten op nieuw begint. 

 Voorwaar een der opmerkelijkste wijzen van vermenigvuldiging, welke 

 de dierenwereld ons aanbiedt ! Eerst aan de laatste jaren was het 

 voorbehouden, daaraan e enige overeenkomstige gevallen toe te voegen, 

 waardoor tevens de physiologische beteekenis dezer voortplantingswijze 

 duidelijker is geworden, doch wij willen ons daarin thans niet verdie- 

 pen. De eenige reden, waarom zij hier vermeld werd, is dat zij re- 

 kenschap geeft van het ontstaan van het verbazend aantal bladluizen, 

 die, soms digt opeengedrongen, bladeren en bladstelen bedekken. De 

 waarnemingen van bonnet ten grondslag leggende , berekende schrank , 

 dat uit ééne bladluismoeder aan het einde des zomers 23,740,000 blad- 

 luizen kunnen ontstaan , en , daar bonnet slechts negen generatiën waar- 

 nam en anderen bij andere soorten een nog grooter getal hebben waar- 

 genomen, zoo blijkt dat dit cijfer tot billioenen stijgen kan. 



Intusschen spreekt het wel van zelf, dat dit nimmer in de werkelijk- 

 heid tot stand komt. AVare zulks het geval, dan zouden alle planten over 

 de geheele aarde weldra met bladluizen overdekt zijn , en het zoude 

 niet lang duren of het plantenbekleedsel onzer planeet ware vernie- 

 tigd, dien ten gevolge alle plantetende dieren tot den hongerdood ge- 

 doemd, en evenzoo de vleeschetende , die zich op hunne beurt met 

 deze voeden. Eene enkele bladluis zoude den ondergang van al wat 

 leeft te weeg hebben gebragt! 



In de natuur is echter alles in de schoonste harmonie, waardoor 

 het evenwigt bewaard en telkens, waar het gevaar loopt verbroken 

 te worden, weder hersteld wordt. Zij heeft de bladluizen met zulk 

 een verwonderingwekkend vermenigvuldigingsvermogen toegerust , omdat 

 alleen daardoor de soort kon bewaard en voor geheele uitdelging be- 

 hoed worden. Er zijn weinige dieren , die aan de vervolging van 

 zoovele vijanden zijn blootgesteld, waaraan zij niet den minsten weer- 

 stand vermogen te bieden, en welke zij, althans de ongevleugelden , 

 evenmin vermogen te ontvlieden. Zij zijn een welkom voedsel voor 

 de maskers van verschillende soorten van tweevleugelige insekten , voor 

 die der parel- en floersvliegen {Hemerobius , Syrphus), voor eenige soorten 



