274 DE VESUVIUS EN ZIJNE GESCHIEDENIS. 



ziet men veelvuldig onder den tuf , die den berg overdekt , nog aan- 

 zienlijke banken van lava's en conglomeraten optreden , van gelijken aard 

 als wij voor het hoogere gedeelte van de Somma als kenmerkend 

 hebben aangegeven ; de lavastroomen aldaar vertoonen eene sterke 

 helling , welke soms tot 30° gaat. Daar nu lava in den regel niet op 

 zulk eene sterke helling liggen blijft , zijn vele natuuronderzoekers tot 

 het besluit gekomen, dat deze lavastroomen eerst horizontaal zouden 

 zijn uitgestroomd , en later in dien schuinen stand omhoog gerigt , 

 een besluit , dat door de hooge ligging der waarschijnlijk onderzeesche 

 tuffen nog versterkt werd. Ongelukkigerwijze werd dit zoo juiste 

 besluit ontsierd door overdreven voorstellingen over den aard en het 

 plotselinge van zoodanige opheffing , waardoor anderen de geheele op- 

 heffing begonnen in twijfel te trekken , en met voorbeelden stavende , 

 dat lava zeer goed op eene sterke helling kan blijven liggen , den 

 geheelen berg zonder opheffing uit eene opeenstapeling van lava's en 

 conglomeraten deden ontstaan. 



Houden wij ons aan datgene , wat de natuur ons leert , dan lijdt het 

 geen twijfel , of de spanning der uitbrekende dampen en het geweld 

 der zich eenen weg banende lava bewei'kten eene zijdelingsche 

 opheffing van de reeds afgezette lagen , waardoor de reeds door 

 ons besproken uiteenbarsting en verwijding van den kraterrand 

 en het ontstaan der vertikale gangen bewerkt werd. Maar deze 

 opheffing had niet plotseling , maar langzamerhand plaats , en hield 

 gelijken tred met de vermeerdering van het volumen des bergs door 

 opstapeling van nieuwe lavabanken en conglomeraten. Ook was het 

 niet noodzakelijk , dat de lavastroomen bij hunne vorming juist een 

 horizontalen stand aannamen , en zijn zij in vele gevallen voorzeker 

 van den beginne aan op glooijingen bekoeld. Zoo als doorgaans ge- 

 gebeurt , werkten hier verschillende krachten zamen , en vertoonde zich 

 de natuur ook bij de vorming des kraters in hare onuitputtelijke ver- 

 scheidenheid. 



Deze wijze van vorming , die wij voor de Monte Somma aangeno- 

 men hebben , verschilde niet van de vorming van den nieuwen kegel 

 Vesuvius , tot wiens beschouwing wij thans overgaan. De nieuwe kegel 

 is hoogstwaarschijnlijk eerst na de herleving van den \-ulkaan, 79 jaren 



