DE VKSUVIUS EN ZIJNE GESCHIEDENIS. 275 



n. C. , ontstaan, want de oudere schrijvers kenden hem niet. Hij is, 

 voor zoover wij kunnen nagaan, eerst van lievex'lede tot zijne tegen- 

 woordige hoogte gekomen , want , terwijl hij thans boven alles uit- 

 steekt , is op zijne afbeelding omstreeks het jaar 1500 de top ver 

 beneden den rand van de Somma ; — eene schoone bevestiging van 

 de straks geopperde meening over de langzame verheffing der vulkaneng 



Daar deze kegel als het thans werkende gedeelte vooral onze aan- 

 dacht verdient , zoo willen wij hem meer in bijzonderheden beschouwen. 

 Wij letten daarbij afzonderlijk zoowel op zijn top , met de kraters en 

 lavawallen , als ook op zijn voet en glooijing met de lavastroomeu , 

 aschgronden en kleine eruptie-kegels. 



Laat ons , om de zaak ons gemakkelijker voor te stellen , te zamen 

 in de verbeelding den Vesuvius beklimmen. Wij vangen onzen togt 

 aan den voet des bergs te Resina aan , waar ons een gemakkelijke 

 rijweg nu over oudere en nieuwere lavastroomen , dan door tuflagen 

 van de Somma , brengt tot de eremitage en het voor eenige jaren 

 gestichte meteorologische observatorium , beide op eene geïsoleerde 

 hoogte gelegen , welke als een stuk van de aan deze zijde gedeelte- 

 lijk ingestorte Somma , dus als de oude kraterrand moet aangemerkt 

 worden. De eremiet en de observators wonen op deze hoogte zoo 

 veilig , als men op een vulkaan wonen kan. Zij hebben van geen lava 

 te vreezen , maar zien de vurige stroomen aan hunne voeten voorbij 

 vlieten. Wel is waar kon hen eene splijting van den vulkaan ver- 

 zwelgen of een ontspringende eruptie kegel met asch en gloeijende 

 steenen overdekken , maar deze verschijnselen zijn op deze stand- 

 plaats zeer onwaarschijnlijk. 



Nu gaat de weg door het dal, hetwelk den Vesuvius van de 

 Somma scheidt , dus over den ouden kraterbodem , die met nieuwe 

 lava's overdekt is , wier harde en ruwe oppervlakte een ware plaag 

 voor menschen , rijpaarden en ezels is. 



Eindelijk zijn wij aan den voet van den nieuwen Vesuvius aange- 

 komen , en klonteren , om de aschlagen nevens ons te vermijden , 

 langs de sinters van 1855 naar boven , langs eene vermoeijend steile 

 helling van 30 , terwijl onze eerzucht een harden kamp heeft te voe- 

 ren tegen onze lijdende schoeisels en voeten , die gaarne aan de uit- 



18* 



