282 DE VESUVIÜS EN ZIJNE GESCHIEDENIS. 



dringen en vandaar kostbaarheden te ontrooven. Eerst allengs werd 

 de stad onder eene bedding van 20 voet tuf begraven, om zestien 

 eeuwen in den schoot der aarde te rusten. 



Wat de veranderingen betreft, die de Vesuvius bij deze uitbarsting 

 geleden heeft, zoo kunnen wij uit de oude schrijvers opmaken, dat 

 een aanmerkelijk stuk van de Somma , die toen een eenigzins horizontaal 

 plateau vormde , is afgeworpen ; dat een diepe krater zich daar binnen 

 heeft gevormd , met een eruptiekegel , den tegemvoordigen Vesuvius. — 

 Misschien vloeiden wel, zooals later in de 17de eeuw, waterstroomen 

 uit den vurigen kolk omlaag en voerden een -deel van de Sonama-tuü'en 

 aan de zijde der zee weg; immers gelijken de tutfen , die Pompeji 

 overdekken , geheel en al op de Sommatufifen. Maar het blijft in dezen 

 bij waarschijnlijkheden; — volkomen zekerheid is onmogelijk. 



Na deze gebem-tenis wordt in de geschiedenis herhaaldelijk melding 

 gemaakt van uitbarstingen van den Vesuvius, namelijk in de jaren 203, 

 472, 512, 685, 993, 1036. Na dezen tijd rustte de vulkaan, althans 

 zijn de opgaven twijfelachtig, en schijnt ten minste uit den top geen 

 ei-uptie meer gevolgd te zijn, vóór zijne herleving in 1631. uitbewijst 

 de opgave, dat in 1619 de krater een diep dal vormde, met een water- 

 kom in 't midden , begroeid met eiken , esschen en andere meer dan 

 honderd jaren oude boomen. Bedenkt men nu , hoe lang een vulkaan 

 rusten moet, vóórdat de dampont wikkeling ophoudt en er boomen 

 kunnen ontspruiten, dan zal men den grond van deze meening inzien. 



Ondertusschen had het vulkanisme weder een anderen uitweg ge- 

 vonden. In 1302 ontsprong op Ischia uit den Epomeo een lavastroom , 

 die in lengte , breedte en diepte met de grootste stroomen kan ver- 

 geleken worden. In het jaar 1538 ontstond in de Phlegraeische vel- 

 den , onder hevige aardbevingen en aschregens , een nieuwe vulkaan , 

 de Monte Nuovo, die evenwel slechts eenmaal zijne krachten uitte. 

 Over dezen Monte Nuovo is veel gestreden , of hij eensklaps ver- 

 rezen zij , of dat daar reeds eene hoogte bestond ; zooveel is zeker , 

 dat gedm-ende zijn ontstaan de Vesuvius geheel rustig was ; zoodat 

 wij hem als den plaatsvervanger van den Vesuvius kunnen be- 

 schouwen. 



In 1631 zagen jagers uit Ottajano den krater geheel opgevuld, en 



