296 DE CAEIBITO. 



der tanden. De neusgaten bevinden zich tusschen de oogen en worden 

 beide door een vliesachtig tusschenschot in tweeën verdeeld. Het 

 ligchaam is aan beide zijden met kleine, zilverwitte schubben be- 

 dekt; de geheele rug, de staart en de rugvin zijn groenachtig, het 

 onderste gedeelte van het ligchaain, de kieuwschilden en de borst-, 

 buik- en aarsviunen zijn schoon roodachtig geel. De staart is weinig 

 gevorkt. De eerste rugvin heeft 19 of 20 stralen, de tweede rugvin 

 is eene zoogenaamde vetvin , of eene voortzetting der huid met eenig 

 vet gevuld en zonder stralen. De borstvinnen zijn lancelvormig van 

 gedaante en langer dan de buikvinnen. De stralen der aarevin zyn 

 sterk en van 25 tot 27 in getal; deze vin loopt van den anus tot 

 bijna aan den staart. De kieuwstralen zyn 4 of 5 , gelyk bij de overige 

 zaagbuiken. . De zwemblaas is dubbel, groot en hoogst merkwaardig 

 van gedaante. Het eerste gedeelte, ^'^ duim lang, is eivormig: het 

 tweede gedeelte is kegelvormig, veel kleiner, afgestompt en een wei- 

 nig hol aan die plaats waar het, als 't ware, het eerste gedeelte om- 

 vat. Deze beide blazen hebben slechts gemeenschap door eene buis, 

 welke niet, gelijk bij vele andere visschen, uit den slokdarm, maar 

 uit de maag haren oorsprong neemt, eerst in het eerste gedeelte der 

 zwemblaas diüngt , en , dit doorloopende , in het afgeknotte gedeelte 

 van de tweede afdeeling inmondt. Aan de maagopening van deze 

 buis bevindt zich eene kringspier , en de lucht verlaat eerst dan 

 de tweede afdeeling, als men de eerste verbreekt. Het stikstofgas , 

 door de spijsvertering ontwikkeld, verspreidt zich in de zwemblaas, 

 een orgaan hetwelk waarschijnlijk tot het voedingsstelsel en niet tot 

 het ademhalingsstelsel der visschen behoort. 



De caribe of caribito scliynt hetzelfde vischje te zijn, hetwelk door 

 MARCGRAV onder den naam van Piranha of Piraya (zijn braziliaansche 

 naam) beschreven en door linné Salmo rhomheus geheeten is. De 

 Maypurès-Indianen heeten het ümati. Men vindt in den Orinoko 

 drie soorten , welke misschien slechts verscheidenheden zijn. De cari- 

 bito is zeer aangenaam van smaak en laat zich met den hengel , ja 

 zelfs met een stukje vleesch aan eene kromgebogene speld bevestigd, 

 gemakkelijk vangen. Het opmerkelijkste van dezen visch is voorzeker 

 zijne buitengewone bloedgierigheid en zijne gretigheid naar het vleesch 



