298 DE CARIBITO. 



beet der cnriben te beveiligen. Zij gaven hem den naam van mribe- 

 visch zinspelende op de menschenetende natie der Cariben. 



Aan de oevers van den Apure, den Orinoko, de Auvana en den 

 Cuchivero , alsmede in de Uanos of steppen van Venezuela , overal waar 

 de caribe zich ophoudt , is een algemeen verspreid volksverhaal in om- 

 loop , dat toen eens een man te paard eene doorwaadbare plaats der ri- 

 vier overtrok, beide, man en paard, tot een half geraamte gemaakt 

 waren door de caribitos, voordat zij den tegenovergestelden oever kon- 

 den bereiken. De Guaraous-Indianen maken gebruik van den trek 

 naar menschenvleesch van den caribe-visch , om op eene gemakkelijke 

 wijze hunne dooden tot een geraamte te maken. Het is bekend dat 

 de Indianen aan den Orinoko de beenderen hunner voorouders met 

 zorg bewaren, en zeer gehecht zijn aan de plaatsen waar die beende- 

 ren bewaard worden, b.v. het hol van Ataruipe. Aan de .schildering 

 dier gehechtheid hebben wij eene der treffendste episoden van den 

 schoonen roman Atala van de chateaubriand te danken. .Som- 

 mige horden ontdoen de beenderen liunner dooden van het spierweef- 

 sel door middel van .scherpe steenen ; anderen begraven de lijken vooraf 

 eenigen tijd in de aarde ; doch de bovengenoemde Guaraons wikkelen 

 den doode in het netwerk, dat hem bij zijn leven tot hangmat (chiiicbono) 

 gediend heeft , en werpen hem zoo in de rivier. In weinige dagen is 

 al het vleesch enz. door de caribitos verslonden en het geraamte rje- 

 prepareerd. 



