KLIMOP, 



DOOR 



F. W. VAN EEDEN. 



» Gleich ist die Liebe dem Epheu, und wen sie einmal nmranhet , 

 Jungling, dem grünet der Baum mamdieher Tugend nicht mehr r - 

 Nicht doch, o mrglieher Greis, es birgt nur im kühlenden Schatten 

 Freundlich der Epheu den Baum, dass ihn nicht senge die Gluth. 



In bovenstaande regels beweert de grijsaard, dat het klimop den 

 boom verstikt en doet kwijnen; de jongeling noemt het daarentegen 

 een verkwikkende beschutting voor de hitte der zon. Wie van beiden 

 heeft gelijk? Oogenschijnlijk zouden wij zeggen: de grijsaard, wan- 

 neer WIJ met dezen de zaak aan het hoekje van den haard berede- 

 neren. Het klinkt immers ook zoo welluidend uit diens grijsaards 

 mond, dat het klimop den boom noodzakeüjk bezwaren en beklemmen 

 moet; dat de liefde slechts een blok aan 's menschen been is? De 

 boom groeit immers vrijer zonder de omarmingen van zijn zwakken 

 vriend, de mensch leeft immers gemakkelijker zonder den last des 

 huwelijks en des huisgezins ? 



Goede grijsaard ! wij eerbiedigen uw gevoelen , het is u van natuur 

 zoo eigen; maar ons, die nog jong zijn, die den schoonen droom des 

 levens nog niet hebben uitgedroomd, ons neemt gij het immers niet 

 kwalijk, beste man, dat wij met den jongeling het hoekje van den 

 haard verlaten en liaar buiten gaan in de vrije natuur om te aan- 

 schouwen, in het gewoel der wereld om te ondervinden ? Wij beloven 

 u, dat wij eenmaal weer bij u komen zitten, om weer met u te rede- 

 neren over de bedriegelijkheid de. levens; maar gij zult het ons immers 

 thans met euvel duiden, wanneer wij u in onze jeugdige verblindheid 

 een klein weinigje tegenspreken; i.iet ter zake van de liefde; wij zijn 

 zeer bang dat dit onderwerp in strijd is met de bezadigde stemming 

 van het Album der Natuur, en zullen het dus verder laten rusten" 



