DE SPECHTEN IN MEXICO. 



309 



ker, want geene natuurlijke holten vindende, waarin zij hunnen voor- 

 raad kunnen brengen , zijn zij genoodzaakt er zelve te maken. Met 

 dit oogmerk boren zij, voor eiken eikel, dien zij willen bewaren, een 

 gat tot in het binnenste merg toe, en in elke aldus gevormde holte 

 bergen zij een zoodanige vrucht. Vandaar dat men een aantal sten- 

 gels aantreft, waarin de eikels geen inwendig kanaal vullen, maar 

 alleen de kleine holten, die over de geheele lengte verspreid zijn (fig. 4). 

 Fig. 4. Het vervaardigen dezer voorraadschuren kost den 



vogel vrij wat moeite en werk, maar daartegen- 

 over staat , dat zij , eenmaal daargesteld zijnde , zeer 

 gemakkelijk geledigd worden. De specht behoeft 

 niet , zooals andere soorten derzelfde orde , zijn 

 voedsel te zoeken onder lagen van schors en hout, 

 welke met moeite doorbroken worden , maar hij 

 heeft slechts zijnen spitsen bek in een der openin- 

 gen te steken om er zijne spijs uit te halen. De 

 natuur heeft dezen vogel niet voorzien van eenen 

 harden snavel, om zijn voedsel onder het hout te 

 zoeken, maar om het er in te vei-bergen. De 

 levenswijze van den Colaptes riibricatus , hoewel zeer verschillend 

 van die van andere spechten , vordert dus eenen dergelijken snavel als 

 deze bezitten ; het hout der Agave is namelijk zeer hard en kan al- 

 leen met een stevig werktuig doorboord worden. 



Niet alleen echter het geduld, hetwelk deze vogels aan den dag 

 leggen om hun magazijn te vullen, verdient onze aandacht. Welligt 

 is de volharding , welke zij behoeven om zich de eikels te verschaffen 

 nog verwonderlijker. De Pizarro verheft zich te midden eener woes- 

 tijn van zand en lavastroomen, waarin geen enkele eikenboom groeit. 

 Ik erken niet te begrijpen van waar deze vogels hunnen voorraad 

 aangebragt hebben ; zeker is het, dat zij dezen over eenen afstand van 

 verscheidene uren moeten gehaald hebben , welligt van de helling der 

 Cordillera. 



Op eene zoo vernuftige wijze bewaart de natuur de spechten voor 

 den hongerdood in een land , dat gedurende zes maanden 's jaars ge- 

 heel dor is en uitgedroogd door eenen steeds helderen hemel. De 



