310 DE SPECHTEN IN MEXICO. 



aanhoudende droogte bluscht dan het plantenleven uit , even als de 

 koude bij ons, en de lederachtige planten der savanna, die schier geen 

 sap bevatten, voeden dan geen insekten meer, welke gewoonlijk in het 

 onderhoud der spechten voorzien. Zonder dit bestaansmiddel schoot aan 

 de vogels niets anders over dan te verhuizen of van honger te sterven. 

 Wij waren toen in April, dat is in de vijfde of zesde maand van 

 het doode jaargetijde , en de spechten waren druk bezig met de ei- 

 kels uit hunne magazijnen voor den dag te halen. Alles doet mij ge- 

 looven, dat het de eikels zelve zijn, welke hun tot voedsel verstrekken, 

 en niet de kleine maskers van insekten, die er weUigt in bevat zijn, 

 en de wijze, waai'op zij zich met deze harde vruchten voeden, is niet 

 minder opmerkelijk dan hetgeen voorafgaat. De gladde en afgeronde 

 eikel kan niet gemakkelijk door de gi'oote voeten van de specht worden 

 vastgeklemd. Ten einde dezen derhalve behoorlijk te bevestigen , zoo- 

 als vereischt wordt om hem met den snavel te kunnen verbrijzelen, be- 

 dient zich de vogel van een zeer vernuftig hulpmiddel. Hij maakt in 

 de soort van schors, die de verdroogde stammen der Yucca's omgeeft, 

 een gaatje juist groot genoeg, om er den eikel met diens smalle uit- 

 einde in te steken , maar te klein om er door heen te gaan. De vrucht 

 in dit gaatje gebragt zijnde, stoot hij haar daar met zijn bek dieper 

 in , zoodat deze er indringt als eene wigge in een blok hout. Op de 

 aldus bevestigde vrucht hamert hij nu met zijnen snavel en verbrijzelt 

 haar met groot gemak, want elke slag doet haar dieper indringen en 

 zich steviger bevestigen. De stammen van zeer vele Yucca's waren, 

 om deze reden, evenals de stengels der Agaven, van talrijke gaatjes 

 voorzien. AVanneer deze boomen sterven , dan laat de hen bedekkende 

 schors los , en daardoor ontstaat , tusschen haar en het hout , eene ruimte , 

 die mede tot magazijn kan dienen, even als het kanaal der Agave-sten- 

 gels. Onze vogels zoeken van deze omstandigheid dan ook partij te 

 trekken , zij doorboren de doode schors op vele pimten en brengen 

 door de openingen ook eikels in de tusschenruimte. Maar dit hulp- 

 middel schijnt hun weinig te baten, want, daar het magazijn te groot 

 is, vallen de eikels op den bodem van dezen natuurlijken zak, en later 

 weten de spechten niet, hoe zij hen daaruit zullen halen. Werkelijk 

 heb ik dan ook , bij het opligten dezer doorboorde schorsen , in den 



I 



