KOKELEKO-TS'OTEN. 



Onlangs is in de nieuwspapieren de vraag gedaan , wat zijn de vruch- 

 ten , die , onder den naam van Kokeleko-noten , thans zoo algemeen 

 worden rondgevent? — Ik meen door dit veelgelezen tijdschrift het ant- 

 woord daarop met eenige bijvoegselen over de natuurlijke afdeeling , 

 waartoe dit gewas behoort, die der Mirtachtigen (Myrtaceae) , te mo- 

 gen geven, omdat ik geloof, dat die zoogenoemde noten, of eigenlijk 

 zaden , hier te lande niet algemeen bekend zijn. 



Wat den naam betreft , de hiei-boven vermelde benaming is , geloof 

 ik, eerst in de laatste jaren in gebruik gekomen en welligt een , eenig- 

 zins vreemd gevormd, verkleinwoord van /;o/co- of Aio^fos-noien , waarmede 

 zij in kleur en hardheid, in smaak, ofschoon zy aangenamer 

 zijn, en in geheel buitenlandschen oorsprong, eenige overeenkomst 

 hebben. Vroeger waren zij, bepaaldelijk in Duitschland, meerbekend 

 als juviu-noten , BraziUaansche kaslanjes of Braziliaansche noten ; gelijk 

 zij dan ook, inzonderheid uit Brazilië, naar ons werelddeel worden 

 ovei-gevoerd. Het zijn de zaden van eenen prachtigen woudboom uit 

 Zuid- Amerika , die ons in zijne gedaante en nuttig gebruik vooral door 

 de reizen van den beroemden von humboi.dt bekend geworden is. 



Deze boom bereikt eene hoogte van 100 tot 120 voeten, bij eene 

 dikte van den stam in middellijn van 2 voeten. Zijne takken staan 

 wijd uitgespreid, van onderen bijna naakt, maar aan hunne toppen met 

 digte bladerenbossen bedekt. Deze schikking der eenigzins lederach- 

 tige, aan de onderzijde zilverachtige en wel 2 voeten lange bladen 

 doet de takken aan den top nederbuigen, even als de buitenste lange 

 bladen der Palmboomen doorgaans naar buiten omgebogen zijn. Op 

 ISjarigen ouderdom begint de boom te bloeijen met eene bleekgele 

 bloem, meest op het einde van Maart of het begin van April , wan- 

 neer de vruchten reeds op het einde van Mei rijp zijn. 



