330 DE BOSSCHEN EN HUN INVLOED OP DEN 



oorkonden waarschijnlijk gemasikt. Althans men had in de middeleeu- 

 wen nog onderscheiden Foreesten '), jagtvelden of wildbanen in ons 

 land, die waarschijnlijk grootendeels uit bosch bestaan hebben. Zoo 

 werd in 969 de Foreest Wasda door den Frankischen koning lotha- 

 RiDS n, aan dirk, graaf van Holland, geschonken. Evenzoo waren 

 niet alleen de Veluwsche hoogten, maar ook Hollands duinen met 

 digte bosschen bezet, waarin de graven en edelen hunne jagtvermaken 

 en wedstrijden hielden. 



Van die vorige boschi'ijkheid van ons land vinden wij , gelijk gezegd 

 is , thans niets meer. De oorspronkelijke bosschen en moerassen van 

 Nederland zijn, op eene enkele uitzondering na, verdwenen, en wan- 

 neer men thans ons land doorzoekt, dan vindt men op de onbewoonde 

 streken slechts heidevelden of veenen en zandgronden. Men zou dus 

 kunnen twijfelen aan de juistheid der berigten van vroegere schrijvers , 

 wanneer niet gelukkig onze bodem nog onder den grond de krachtig- 

 ste bewijzen voor dien weligen houtgroei van de verloopen eeuwen 

 opleverde. Wij vinden op vele plaatsen nog de overblijfselen van die 

 bosschen in ons vaderland, in de reusachtige boomstammen en wor- 

 tels , welke uit den grond opgedolven worden. 



Gelijk bekend is , worden in ons vaderland , even als in Ierland , 

 in het noorden van Duitschland eu op de Deensche eilanden, vele 

 veenen aangetroflen , die men naar hunne hooger of lager ligging, in 

 hoog en laag veen onderscheidt, en waarover in een der vorige jaar- 

 gangen van dit Album opzettelijk gehandeld is. Die veenen nu zijn 

 uit bosschen ontstaan en uit de bestanddeelen daarvan opgebouwd. De 

 afgestorven of omgewaaide boomen hebben gedurende vele eeuwen de 

 veenmassa vermeerderd en hunne stammen en wortels daaronder be- 

 dolven en weldra dieper en dieper zakkende , zijn daarin tot op heden 

 bewaard , voor zoo veiTe zij niet door de bewoners dier streken voor 

 brand- en timmerhout reeds gebezigd zijn. Dit hout is bij ons alge- 

 meen bekend onder den naam van kienhouL 



') Volgens BiLURRDijK , even als /orè< , van fur , d. i. een denneboom. Hiervan 

 ons vwenhoul zoo genoemd. Foreest is dus vurenbosch. (Hiervan ook de namen v. 

 de Vuursche, Voorst af te leiden.). In de middeleeuwen was Foreest meer eene voor 

 de jagt geschikte plaats , wildbaan b. v. Zie ackeb, steatingh t. a. pi. 



