334 DE BOSSCHEN EN HUN INVLOED OP DEN 



len bestaat. Het merg is meestal niet juist in het midden van den 

 boom, omdat de jaai-riugeu niet aan alle zijden even dik zijn. Soms 

 is die onregelmatigheid zelfs zoo groot en standvastig, dat zij een be- 

 paald kenmerk vormt van sommige houten , zooals b. v. van taxis en 

 jeneverbes. 



Onderzoekt men verder, dan bespeurt men verschillende gedeelten 

 op die doorsnede. Behalve de evenwijdig loopende , elkander omshii- 

 tende kringen van hout , die vidj zoo even als jaarkringen hebben 

 leeren kennen, ziet men ligter gekleurde strepen, die van het mei-g 

 naar den omtrek gaan en als het ware daarvan schijnen uit te stralen, 

 zoodat men ze dan ook mergstralen genoemd heeft. Deze ondei-schei- 

 den teekeningen, welke wij op de dwarsdoorsnede van het hout waar- 

 nemen , zijn een gevolg hiervan , dat de cellen van hout (dat zijn de 

 kleine blaasjes of kokertjes van alle kanten gesloten en gewoonlijk met 

 vocht gevuld, welke, zoo als bekend is, alle plantenweefsels en dus 

 ook het hout zamenstellen) niet in alle gedeelten denzelfden vorm heb- 

 ben , noch op dezelfde wijze gerangschikt en aaneengevoegd zijn. 



Terwijl de houtmassa, die zich tusschen de mergstralen bevindt, 

 zoo als wij aanstonds zien zullen, grootendeels bestaat uit zoogenaamde 

 houtvezelen, dat zijn cellen, die in de lengterigting van den stam zeer 

 lang zijn in vergelijking tot hare afmetingen op de dwarse doorsnede, 

 en die met schuinsche vlakken wigvormig tegen elkander aanliggen — 

 zijn de mergstralen gevormd uit cellen, wier lengte veel minder groot 

 is in verhouding tot breedte en hoogte, en die bovendien gewoonlijk 

 het langst zijn in de rigting van het midden naar den omtrek. 



Die mergstralen loopen gedeeltelijk van het merg tot aan de schors 

 onafgebroken door , gedeeltelijk ontspringen zij eerst in het hout en 

 gaan van daar naar den omtrek. De laatsten zijn eerst later bij toe- 

 nemende dikte van den boom gevormd. Bij de meeste boomen zijn 

 de mergstralen tamelijk smal en gelijkmatig van breedte, doch bij enkele 

 boomsoorten, zoo als bij eik en beuk, treft men zeer breede mergstra- 

 len en daarnevens vele kleine of smalle aan. De oudste mei-gstralen 

 ontspringen in eene laag , welke het merg of hart van het hout af- 

 scheidt en welke bestaat uit eene rij van eigenaardig gevormde cellen, 

 spiraalvaten genoemd, van wege den spiraalband , die zich op den 



