TOESTAND DES LANDS. 339 



Het is hier de plaats niet , om die onderscheiden kenmerken der 

 houtsoorten aan te toonen , maar ik wil toch met een enkel woord aan 

 mijne lezers doen zien , hoe men reeds terstond door middel der ana- 

 tomische structum' de houtsoorten in verschillende groepen kan onder- 

 scheiden. 



In de eerste plaats zijn de inlandsche naaldhouten scherp onder- 

 scheiden van de loof houten , daar zij geene vaatcellen bezitten , en de 

 houtparenchymcellen daarin slechts in zeer gewijzigden vorm voorkomen. 

 De mergstralen bestaan slechts uit ééne rij cellen en zijn dus zeer 

 smal. Het onderscheid tusschen herfst- en lentehout is zoo groot , 

 dat daaraan alleen de jaarringen onderkend worden, te meer omdat de 

 cellen van het herfsthout gewoonlijk een weinig bruin gekleurd zijn. 



Hier en daar tusschen het hout vindt men harsgangen, als lange 

 ruime kanalen met hars gevuld , die echter niet ligt met vaatcellen 

 verwisseld zullen worden. Deze zijn een goed onderscheidingsteeken 

 voor de naaldhouten onderling. Zij zijn namelijk zamengesteld bij den 

 larix en spar, enkelvoudig bij juniperus en taxus, dennen en sparren 

 onderkent men weder aan de gi'oote gaten of kleine doorboringen iu 

 de mergstralen. Taxus is kennelijk , omdat alle houtcellen een spiraal- 

 draad bezitten. 



Het loofhout , waartoe al onze overige inlandsche booraen behooren , 

 kan men, volgens Dr. brants, in onderscheiden groepen verdeelen, 

 naarmate de vaatcellen in den jaarring anders geplaatst zijn. Er is 

 hier namelijk bij elke houtsoort eene bepaalde rangschikking der va- 

 ten in den jaarring, die standvastig teruggevonden wordt. Wanneer 

 men de moeite wil nemen, om zich een drie- of vierjarigen tak van 

 een eik , van een elzenstruik en van een lijsterbesboom te verschaf- 

 fen, en zoo men deze dan met een scherp mes dwars doorsnijdt, zoo- 

 dat de snede behoorlijk glad is , dan zal men , met behulp eener loupe , 

 die 3 of 4 malen vergroot , zeer duidelijk eene geheel verschillende 

 verspreiding der vaatcellen bespeuren. 



Bij den eik ziet men een krans van zeer groote vaatcellen, digt op 

 één gehoopt bij het begin van eiken jaarring, en in het overige hout 

 van datzelfde jaar slechts hier en daai- eene vaatcel verspreid. 



In het elzenhout zijn de vaatcellen meer of min lijnvormig geplaatst; 



22* 



