TOESTAND DES LANDS, 341 



na, komen zij geheel overeen met de thans nog levende soorten, ter- 

 wijl in naburige landen, waar even zoo hooge veenen worden aange- 

 troffen, zooals in Denemarken, Ierland en het noorden van Duitschland, 

 dezelfde boomsoorten in het kienhout zijn gevonden. 



In de lage veenen, bepaaldelijk in de moerasveenen , vindt men de 

 overblijfselen van eik , els , berk , wilg en esch. Dennen worden aldaar 

 niet gevonden , dan alleen op zulke plaatsen , die blijkbaar een overgang 

 tot hoog veen aanduiden , en op de zandgronden van het diluvium rusten i). 

 Deze boomsoort , welke voor twee eeuwen in ons land zeer zeldzaam 

 was, en eerst sedert eene halve eeuw in het groot algemeen aange- 

 kweekt wordt, heeft echter het hoofdbestanddeel gevormd van de aller- 

 eerste bosschen , waaruit onze veenen ontsproten zijn. Zij moeten zeer 

 tah-yk geweest zijn, toen de Romeinen ons land bezochten. Op die 

 dennen zijn de eiken gevolgd, welke op hunne beui't weder plaats 

 gemaakt hebben voor berk en els, het laatste boomgewas , dat onze 

 veenen bedekt heeft, voordat zij veranderd werden in de kale vlakten, 

 waarin wij ze nu kennen. 



Beukenhout heeft men onder het kienhout nog niet gevonden. Waar- 

 schijnlijk is het eerst in latere eeuwen van elders hier aangevoerd, en 

 om de voordeden , die het aanbood, meer en meer algemeen aan- 

 geplant. 



(Vervolg en slot in het volgend nommer.) 



') Zie over dit alles stabing, De bodem van Nederland, Dl. I, bl. 191 en volgg. 



