346 NAGE>IAAKTE PAEELEN. 



verspreid vindt , het is die welbekende , zilverachtige , blinkende , op 

 pai-elmoer gelijkende tint, die vooral zoo duidelijk is te zien op de 

 zijden en den buik van vele karperachtigen , b. v. de brasem, de 

 voorn; van vele haringachtigen , zoo als de elft, de ansjovis enz. De 

 onovertrefbare schoonheid van die kleur heeft reeds sedert langen 

 tijd den mensch aangespoord om van haar gebruik te maken tot het 

 maken van sieraden. Zoo gebruikte men voorheen de zilveren schub- 

 ben van den baars tot het vervaardigen van zeer fraaije borduurwer- 

 ken op etuis , reticules , waaijers enz. , of wel als zoogenoemd inge- 

 legd werk op snuifdozen, horlogiekasten , brillehuisjes enz. Maar 

 vooral tot het maken van valsche parelen bezigde men die zilveren 

 schubben , en ziehier , hoe men daarbij te werk ging. 



Voorheen bekleedde men kogeltjes van hout, was of andere stoffen 

 van buiten met schubben van bleijen, welke men er door middel 

 van vischlijm kunstig op lijmde. Dergelijke valsche parelen waren 

 wel is waar zeer schoon , zoolang zij niet gedragen werden , maai* zoo- 

 dra eene dame er zich mede optooide, deed de vochtige warmte der 

 huid de vischlijm smelten , en hare parelen verloren dat wat haar deed 

 schitteren , terwijl hals en boezem met vischschubben bedekt werden. 



Om die onaangenaamheid te voorkomen , bedacht men om holle ko- 

 geltjes van glas te maken, en die van binnen te bekleeden met de 

 zoogenaamde essence ó' Oriënt — wij zullen zoo aanstonds zien , wat daar- 

 onder verstaan wordt — en om de groote breekbaarheid dier glazen 

 koralen zooveel mogelijk tegen te gaan, goot men vervolgens de gla- 

 zen bolletjes vol gesmolten was. In het eerst meende men, dat het 

 gepast was om die kogeltjes van parelkleurig glas te maken , doch 

 later heeft men begrepen, dat het beter was om daartoe zuiver wit, 

 zeer dun en helder glas te bezigen. 



De essence d' Oriënt wordt op de volgende wijze verkregen. Nadat 

 er eene behoorlijke hoeveelheid visch gevangen is, wascht men die 

 twee- of driemaal in zuiver water af, vervolgens plaatst men een 

 aarden vat met schoon water naast zich, en schraapt met een mes 

 de schubben van de zijden der visschen. Als er eene laag schubben 

 op het lemmet van het mes zit, dompelt men het in het water en 

 spoelt het af, zonder met de vingers aan de schubben te raken; deze 



