TOESTAND DES LANDS. 361 



vee met de helft , soms met drie vijfde , hebben moeten verminderen » 

 omdat het hun ontbrak aan de noodzakelijkste elementen tot onderhoud 

 der dieren. Terwijl hunne armoede met het gebrek aan bosch toe- 

 nam, hebben de inwoners, daar zij in de onmogelijkheid waren om 

 hunne schapen een jaar lang te voeden , zich genoodzaakt gezien , om 

 hunne weiden aan veehoeders uit de Rhóne- vlakte en zelfs uit Pie- 

 mont te verhuren. Voor een gering hoofdgeld staan de gemeenten 

 aan dezen het gebruik hunner bezittingen af, welke nu, in het warme 

 jaargetijde , door groote kudden schapen ongeloofelijk snel verwoest 

 worden. De planten , groot en klein , verdwynen , zelfs op de gemeen- 

 teweiden , die men tracht te sparen. De schade is des te grooter , 

 daar de bergstroomen den bodem veroveren en doorwroeten , zoodra hij 

 van hout beroofd is. 



Deze ellende , zegt blanqui , heeft thans haar toppunt bereikt , en 

 men moet ten spoedigste trachten, daaraan paal en perk te stellen, 

 waimeer niet de laatste bewoner met den laatsten boom verdwijnen 

 zal. Wie de valleijen van Barceloiinette , van Embrun , van Verdon , 

 en van Devoluy, het steenachtig Arabie der Alpen, bezocht heeft, 

 die weet, dat geen tijd meer verloren moet worden, of binnen vijftig 

 jaren zal Frankrijk van Piemont gescheiden zyn als Egypte van 

 SjTie — door eene woestijn. Treurig is de aanblik, dien deze 

 streken vertoonen. De schitterend heldere Alpenhemel van Embrun, 

 van Gap , van Barcelonnette en van Digne , die maanden lang geheel 

 onbewolkt is, brengt eene droogte te weeg, . wier eindelooze duur 

 slechts door stortregens als in de keerkringsgewesten wordt afgebro- 

 ken. De door misbruik van beweiding en door uitroeijing van bosch 

 van alle gras en struiken beroofde bodem , die noch zamenhang , noch 

 steunpunt meer heeft, stort zich dan in het dal neder, nu eens in 

 den vorm van zwarte , gele of roodachtige lava , dan weder in stroo- 

 men van rolsteenen en zelfs van reusachtige rotsblokken , die met vrees- 

 selijk geraas voortspringen en in hun wilden loop de wonderbaarste 

 verwoestingen aanrigten. Vreeselijk verlaten en doodsch is het beeld van 

 het aldus geteisterde land. Groote massa's van rotsblokken , vele meters 

 dik , zijn van rondom over de vlakte verstrooid ; zij storten zich op 

 de hoogste boomen en bedekken deze tot aan hunne kruinen , zoodat 



