WEÏEMSCHAPPELIJK BIJBLAD. 3 



van teerlingen , zich in groolen overvloed te midden der diamantmassa bevin- 

 den. Het is mij gebleken, dat deze kristallen uit ijzerpyriet bestaan, derhalve 

 uit eene stof die overal ontstaat , waar organische ligchamen zich ontleden 

 onder de tegenwoordigheid van ijzer , waarmede de vrij wordende zwavel zich 

 verbinden kan. Intusschen moet men niet vergeten, dat dezelfde verbinding 

 ook in plutonische gesteenten wordt aangetroffen, zoodat men nog geen regt 

 heeft uit hare tegenwoordigheid alleen te besluiten tot den organischen oor- 

 sprong des diamants. 



Voor eene uitvoeriger beschrijving, vergezeld van de noodige afbeeldingen, 

 verwijs ik den lezer naar de Werken der Koninklijke Akademie , waarin zij eer- 

 lang verschijnen zal. 



Ten slotte druk ik den wensch uit, dat deze merkwaardige diamant, welke 

 tot hiertoe geheel eenig is , voor eene wetenschappelijke instelling moge wor- 

 den aangekocht , opdat hij aldus voor de wetenschap en voor latere nasporingen 



moge bewaard blijven. 



Hg. 



Verhouding tusschen de digtheid der vochten en de snelheid van het licht 

 daarin. — Onlangs hebben GRAILICH en HANDEL aan de Keizerlijke Akademie 

 te Weenen de uitkomsten medegedeeld eener merkwaardige reeks van proeven 

 over dat onderwerp. Volgens hen bestaat er tussfhen de verandering in digt- 

 heid van hetzelfde vocht en de snelheid , waarmede zich het licht daarin voort- 

 plant, eene verhouding, die steeds door eene zeer eenvoudige formule kan 

 worden uitgedrukt. De coëfficiënt van zamentrekking van den alkohol is altijd 

 het dubbel van den coëfficiënt van vertraging der lichtsnelheid. Bij eene op- 

 lossing van chlorammonium is de eerste ^coëfficiënt anderhalf maal zoo groot 

 als de tweede. Welligt mag men daaruit ook besluiten , dat de verhoudingen 

 tusschen de snelheid van voortplanting en de digtheid der slof in het algemeen 

 zich mede door eene zeer eenvoudige formule laten uitdrukken. 



Hg. 



Phosphorescentie van Lampyris. — In den Jaargang 1852, bl. 22.^ en volg. 

 van dit Album, heb ik een overz'gt gegeven van hetgeen ons toen bekend 

 was aangaande het lichtgevend vermogen van vele dieren. 



Eene bijdrage tot die kennis is onlangs geleverd door KöLLiKER fz. Monats- 

 ber. d. Berl. Akad. , Julij 1857), die verzekert, in het phosphorescerend orgaan 

 der io7H;»/>7s-soorten zenuwen gevonden te hebben, terwijl dan ook de eigen- 

 schap om licht uit te stralen onder den onmiddellijken invloed der willekeur 

 en van het zenuwstelsel des diers zoude staan. Alle stoffen, die de zenuwen 

 prikkelen, zoo als alkaliën, zuren, zouten, alkohol, ether, kreosoot enz., en 

 desgelijks werktuigelijke prikkels, elektriciteit, warmte, deze alle brengen de 

 phosphorescentie te weeg. Stoffen daarentegen, die vergiftig op de zenuwen 



