WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 5 



had aan een dier van het hertengeslacht. Doch de verbazende veranderlijkheid 

 van dezen wervel in de beide geslachten heeft mijne redenering doen falen , en 

 op nieuw aangetoond, hoe onvoorzigtig het is uil onvolkomen brokstukken eene 

 soort te bestemmen. Er was bij mij wel is waar eenige twijfel overgebleven , 

 en ik had een gipsafgietsel van het been medegenomen op eene reis, waarvan 

 ik pas terug gekomen ben. 



De rijke verzamelingen in het museum te Parijs en de welwillendheid der 

 heeren merlieö en GRatiolet hebben mij tot eene volledige vergelijking in 

 staat gesteld. Weldra bevond ik , dat de atlas van den bison , die zeer weinig 

 gelijkt op dien van het rund , daarentegen bijna alle de kenmerken heeft van 

 dien uit het meer van Moosscedorf, en dat hetzelfde geldt van eenige groote 

 fossile runderen van het quaternaire tijdperk. Het been , waarvan hier sprake 

 is , bewijst derhalve het bestaan van een dezer dieren gedurende het tijdperk , 

 dat door den heer troyon beschreven is. Dit feit trouwens is van veel minder 

 gewigt, daar het bestaan van runderen in dien tijd reeds door vele overblijf- 

 sels bewezen was." 



Wij hebben gemeend het voorbeeld van den heer pictkt te moeten volgen , 

 door aan onze Lezers zoodra mogelijk kennis te geven van eene dwaling , die , 

 hoe ligt ook begaan , niet onbelangrijk is uil hoofde van de daaruit afteleiden 

 gevolgtrekkingen. 



D. L. 



Afstamming van het paard. — BlaSIüS [Fauna der Wirbellhiere Deutscklands , 

 Bd. I , § 505) houdt hel voor uitgemaakt , dat de tamme paarden afstammen 

 van de wilde, die nog in kleine troepen, die zelden vijftig stuks tellen, in 

 Midden Azië worden aangetrolfen. Uit Midden- Azië hebben zij zich over alle 

 landen van den aardbol verspreid. Zij zijn lichtgrijs met zwarten bek , witach- 

 tigen neus , zwarte manen en staart , en hebben op den rug eene zwarte ual- 

 streep, even als de ezels. Zij zijn kleiner dan de meeste tamme paarden en 

 bezitten een grooteren kop , langere ooron en een meer gewelfd vooihoofd. De 

 kortiiarige , overeind staande mam. n loopen van tusschen de oogen tot op het 

 schouderbl ld. De staart is minder langharig dan bij tamme paarden. In den 

 winter is de huid met lange ruige haren bedekt, die op den rug gekroesd zijn. 



[Over 't geheel verschilt dus het Aziatische wilde paard nog al van het tamme 

 en nadert in sommige opzigfen tot den ezel. Sedert eenigen tijd bevinden zich 

 in den Jardin des plantes te Parijs twee wilde paarden, die door den Onder 

 koning van Egypte ten geschenke zijn gezonden aan de Keizerin EUGÈNIE , en 

 dnor GKOEFROY Sï. HiLAiRE beschouwd werden als eene nieuwe soort van 

 het geslacht Eqinis, welke het midden houdt tusschen het paard en den ezel. 

 Zij zijn uil Syrië afkomstig, en wel uit de woeste streken aan de Roode Zee, 

 waar zij evenwel zeldzaam en in gering aantal worden aangetroffen. Aan de 



