6 ALBUM DER NATUUR. 



Ouden was deze paardeiisoort bekend; ARISïOteles geeft eene beschrijving van 

 een Syrisch paard, die, volgens ST. H., volkomen past op de twee thans te 

 Parijs aanwezige dieren. Van de bastaardsoorten tusschen paard en ezel (den 

 muilezel en het muildier) onderscheidt zich het Syrische wilde paard door veel 

 kortere ooren , en door een kleineren , fijner en schooner gevormden kop. — 

 Zoudon van dit dier misschien de Arabische en de daarmede verwante paarden 

 afkomstig kunnen zijn? Het Arabische tamme paard verschilt wel is waar van 

 het wilde Syrische , — maar het verschilt evenzeer van het Midden-Aziatische. J 



D. L. 



Over de eigenschappen en het nut van het roode en zwarte bloed heeft E. 

 BROWN — séQUard aan de Académie des Sciences vier zeer belangrijke vertoogen 

 aangeboden, die minder geschikt zijn om hier bij wijze van uittreksel medege- 

 deeld te worden , maar waarvan wij de algemeene conclusie geven , zooals die 

 door den schrijver geformuleerd is. Zij luidt als volgt: » Wij gelooven , dat 

 uit de door ons vermelde feiten volgt , dat het roode bloed de levens-eigen- 

 schappen vermeerdert , maar dat bet onvermogend is om ze in werking te 

 brengen door ze te prikkelen , terwijl het zwarte bloed een krachtige prikkel 

 is voor de zenuw-middenpunten , en ook , ofschoon in geringere male , voor de 

 zenuwen en de zamentrekbare weefsels. Het zwarte bloed bezit daarentegen 

 niet, of althans slechts in zeer geringen graad, het vermogen om de levens- 

 eigenschappen te onderhouden, en nog minder om ze weder voort te brengen.'' 



{Compt. rendus , T. XLV , pag. 566.) 



D. L. 



Verhouding van het dier tot de plant. — Ook Dr. A. HELFFERlCH (die neuere 

 Natunmssenschaft, ihre Er<iebnisse imd ihre Aussichten , Triest 1857) is opgeko- 

 men tegen het overdrevene materialismus , dat in den laatsten tijd hier endaar 

 zich heeft laten hooren. In een hoofdstuk over organismus en teleologie 

 bespreekt hij ook de verhouding tusschen dier en plant. We gelooven goed 

 te doen , ni' t daaraan een eenigermate meer uitvoerig uittreksel te ontleenen. 



Ten einde de bedoelde verhouding te leeren kennen , is 't in de eerste plaats 

 noodig, een duidelijk inzigt te hebben in de verhouding, die er bestaat tus- 

 schen het planten- en het dierenrijk. Dat beide rijken parallel naast elkander 

 loopen , blijkt reeds daaruit , dat ze zich wederkeerig noodig hebben [bedingen] 

 en aanvullen. De plant ademt het koolzuur in, 'twelk het dier uitademt , 

 terwijl het dier de zuurstof inademt , welke de plant uitademt. De plant ont 

 leedt het koolzuur en neemt de vaste stof, de koolstof, daaruit tot zich, om 

 baar ligchaam op te bouwen ; het dier verbindt de zuurstof met koolstof van 

 het eigen ligchaam en geeft deze verbinding in gasvorm van zich, om zich van 

 eene verbruikte stof te ontdoen. Zoo leeft elk der beide rijken om zoo te 



