WETENSCa\PPELIJR BIJBLAD. 11 



azijn, het bloed weder hebben uitgebraakt, hernemen na eenige weken verblijf 

 in den turfmolin weder hunne vroegere kracht, zoodat zij op nieuw gebruikt 

 kunnen worden. {Compt. nndxis, 2 Nov. 1857.) 



Hg. 



Boraxzuur in eene plant. — WlTTSTEIN en APOIGER bevonden, dat in het 

 zaad van Maesa picta, hetwelk onder den naam van Saoria in nieuweren tijd 

 als een middel tegen den lintworm is aangeprezen, eene zekere hoeveelheid 

 boraxzuur bevat is {Ann. d. Chemie u. Pharmade. ClII , p. 362.) 



Hg. 



Kunstmatig Margarinezuur. — Het is welbekend , dat uit een uitvoerigen 

 arbeid van CHEVREUIL over de natuurlijke vetten voortgevloeid was, dat deze 

 hoofdzakelijk uit drie hoofdvetsoorten waren zaniengesleld , stearine, marga- 

 rine, oleine, elke een eigen vetzuur bevattende, dat bij de verzeeping nevens 

 oliezoet (glycerine) daaruit wordt verkregen. Twee dezer zuren behooren in 

 de groote reeks van zuren , welker zamensteliing tot de algemeene formule 

 C" H"-' O' kan worden teruggebragt , namelijk het slearinezuur (N = 36) 

 en het margarinezuur (N = 54). 



Voor eenige jaren heeft HEINTZ echter aangetoond , dat het margarinezuur 

 geen zelfstandig zuur is , maar een mengsel van stearinezuur en palmitine- 

 zuur, insgelijks een vetzuur (N = 32), dat echter tot nog toe hoofdzakelijk 

 in de palmolie was aangetroffen. De wijze, waarop heintz deze stelling be- 

 wees, was in het kort deze, dat uit eene alkoholische oplossing van het gewone 

 margarinezuur door toevoeging van kleine hoeveelheden eener oplossing van b. 

 V. een barytzout, waarbij men voor elke nieuwe toevoeging het gevormde ne- 

 derslag afzondert , verschillende nederslagen worden verkregen , welke , weder 

 ontleed zijnde, vetzuren opleveren, wier smeltpunten van elkander afwijkend 

 zijn , hetgeen niet het geval kon wezen , wanneer het margarinezuur eene 

 chemisch homogene stof ware. Door uitbreiding dezer methode gelukte het 

 hem zelfs, het margarinezuur in de beide opgenoemde vetzuren te scheiden. 



De omstandigheid dat het margarinezuur , zooals het naar chevreuil's me- 

 thode verkregen wordt , een lager smeltpunt heeft dan het stearinezuur 

 en het palmitinezuur , waaruit het naar heintz's onderzoekingen was zamenge- 

 steld, werd door denzelfden natuurkundige insgelijks verklaard, daar hij aan- 

 toonde , dat bij de vetzuren en vetten somwijlen hetzelfde abnormale smeltpunt 

 voorkomt als bij metaalmengsels, wier smeltpunt lager is dan de smeltpunten 

 hunner zamenstellende bestanddeelen (b. v. het metaal van rose). Trouwens, 

 elke twijfel werd ten slotte door HEiNTZ opgeheven, daar het hem gelukte 



