WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 27 



leiachtig te maken en daarop volkomen tot eene filtreerbare vloeistof op te 

 lossen. Uit deze oplossing verkrijgt men de cellulose in amorphen staat door 

 haar met een zuur te neutraliseren. De eigenschappen , die de schrijver aan 

 deze amorphe cellulose heeft waargenomen , zijn dezelfde als die van de amor- 

 phe cellulose , die door mij reeds voor eenige jaren uit collodion door reductie 

 met ijzerchloruur is bereid. Zij wordt met jodium eerst blaauw na de inwerking 

 van zwavelzuur of chloorzink. Dr. c. CRAMER heeft later nog een aantal 

 waarnemingen bekend gemaakt aangaande de werking van dit solvens (door 

 hem kortheidshalve Cuoxam genoemd) op natuurlijke plantenweefsels , waaruit 

 blijkt dat deze oplossende werking zich niet bij alle cellulosevormingen op ge- 

 lijke vrijze en met dezelfde intensiteit vertoont. Zetmeelkorrels zwellen onder 

 den invloed van Cuoxam slechts op, maar worden niet opgelost. 



G. 



Keagens op organische bases. Het is bekend , dat het zoogenaamde phosphor- 

 molybdaenzuur een ammoniazout vormt, dat in zoutzuur en in salpeterzuur 

 bijna geheel onoplosbaar is , en alzoo een reactief aan de hand geeft op am- 

 moniak-zouten zelfs in zure oplossingen. SONNENSCHEIN , de ontdekker van dit 

 feit, heeft nu onlangs waargenomen, dat hetzelfde het geval is met bijna alle 

 gesubstitueerde ammoniakbases en met de alcaloïden , en dat deze zouten zoo 

 onoplosbaar zijn, dat men gemakkelijk met behulp van dit phosphormolybdaen- 

 zuur de kleinste sporen van organische bases ook in zure vloeistoffen kan op- 

 sporen en afscheiden. Ook voor de geregtelijke scheikunde is deze waarne- 

 ming van groot gewigt. 



G. 



Lichten van phosphorus. — Nog steeds is de strijd in de wetenschap niet 

 geheel beslist, of het bekende lichten van een pijpje phosphorus in het donker 

 in de dampkringslucht moet toegeschreven worden aan langzame verbinding 

 met de zuurstof, en dus de tegenwoordigheid van deze hier dus onmisbaar is , 

 of dat het aan andere processen , vooral aan verdamping van phosphorus , moet 

 geweten worden. De beroemdste scheikundigen , waaronder wij slechts BER- 

 ZELIUS vermelden, hebben deze laatste meening verdedigd; tot hunne voor- 

 naamste gronden behoort, dat dit lichten of phosphoresceren in sterke 

 mate plaats grijpt in de zeer verdunde lucht van den recepiënt der lucht- 

 pomp, benevens in andere geheel zuurstofvrije gassen, b. v. koolstofzuur-, 

 stikstof- of waterstofgas. Het is te vermoeden , dat men bij de onderzoekingen 

 dienaangaande niet de uiterste voorzorgen heeft aangewend om de dampkrings- 

 lucht, en derhalve de zuurstof, die bij de uitpomping der lucht uit gesloten 



