WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



39 



nu EHRENBERG in zijn beroemd werk {Die Tnfimons-TMerchen alsvolkommme 

 Organismen) schrijft, meermalen te vergeefs in het darm-slijm van den mensch 

 gezocht te hebben naar de drie soorten van infusioriën, welke daarin volgens 

 LEEUWENHOEK zouden kunnen worden gevonden , moet deze ontdekking van M. 

 de aandacht trekken. Dat zij tot hiertoe niet voldoende bekend waren, kan 

 veroorzaakt worden doordien zij niet alleen buiten het ligchaam zeer 'snel 

 sterven, maar ook zeer spoedig vergaan. In een geval had m. ze des middags 

 ten 5 ure gevonden , doch toen hij ze twee uren later in de akademie van 

 wetenschappen wilde vertoonen, waren zij uit dit gedeelte van den darm- 

 inhoud reeds spoorloos verdwenen. Daar deze darm-infusoria het meest 

 schijnen te naderen tot de afdeeling der paramaeciën , slaat m. voor daaraan 

 den naam te geven van Paramaecium coli (naar het intestinum colon). Retzius , 

 BOECK, LOVEN en anderen hebben zich met hem van zijne juiste opgaven over- 

 tuigd en de laatste heeft de afbeeldingen van dit nieuwe infusorium gegeven. 

 Het is ovaal, van voren toegespitst, ongeveer j\ m.m. lang. De uitwendige 

 oppervlakte is met ciliën bekleed, die evenwel niet trilharig zijn. Inwendig 

 werden duidelijk één elliptische nucleus en twee contractile blaasjes waarge- 

 nomen. In het darmkanaal lieten zich half verteerde amylum-bollen en vet- 

 droppels herkennen. Het diertje vertoont zeer levendige bewegingen en on- 

 dergaat daarbij veranderingen in de lengte en breedte, doch het leven duurt 

 buiten het ligchaam slechts 2 a 3 uren; alleen door het glas, waarin zij zich 

 bevonden , in laauw water te plaatsen , gelukte het eens ze 24 uren te bewa- 

 ren. Soms kwamen zij in het darm-slijm in betrekkelijk groeten getale voor, 

 ja meermalen kon M. er in een kleinen slijmdroppel tot 20 a 25 stuks tellen' 

 Inspuitingen met verdund acidum hydrochloricum bleken aan hunne ontwikkeling 

 grootelijks perk te stellen. 



V. H. 



Iets over den Guiné'schen draad-worm of FilariaMedinensis. — MeisSNER heeft, 

 in Verhandl. der Naturf, Gesellsch. in Basel. Heft 3 , 1856 , dit reeds zeer 

 bekende entozoön (dat bij den mensch in het onderhuidsche celweefsel een 

 parasitisch leven leiden kan , inzonderheid aan de onderste ledematen) , volgens 

 de bewerktuiging van deszelfs voedingskanaal , tot de orde der Gordia^eën ge- 

 bragt. Een waar darmkanaal , zoo als vroeger werd waargenomen , is niet 

 voorhanden, doch in plaats daarvan het i cellen ligchaam ," dat karakteristiek is 

 voor de Fam. der Acanthocephala. De opening aan het uiteinde van den staart, 

 die tot hiertoe voor den amis werd gehouden , is de vulva feminina. Inwendig 

 in dit dier vond M. , evenals JACOBSON vroeger, talrijke jongen met het karakter 

 van larven. Naar het schijnt stelt deze Filaria , met Gordius en Merjnis , een 



