i2 ALBUM BER NATUUR. 



calcino , eene analoge ziekte van den zijde-worm , ontwikkelt. Ook deze » Pilz- 

 krankheit" heeft L. door inoculatie op meerdere insekten overgeplant. 



V. Ht. 



Een leeuwen-beet. — Dr. LIVINGSTONE beschrijft de wonden die veroorzaakt 

 worden door den beet van den leeuw en vergelijkt die met de geschotene 

 wonden. De scheur door de tanden van dit dier veroorzaakt wordt gemeenlijk 

 gevolgd door hevige verettering en versterving , terwijl tijden daarna , zelfs 

 een jaar en meer na de genezing, nog periodisch terugkeerende pijnen in het 

 likteeken worden ondervonden, terwijl het likteeken zelf meermalen weder 

 openbreekt. L. heeft zelf met eenige zijner reismakkers de kracht der leeu- 

 wentanden ondervonden en deelt nog mede, dat de pijnen daardoor opgewekt 

 zeer hevig kunnen zijn, hetgeen hij (waarschijnlijk minder juist) toeschrijft aan 

 eene » giftige stof of virus", dat aan de tanden zou kleven. (Med. Times and Gaz. , 

 21 Nov. 1857.) V. Ht. 



Invloed van aardbevingen op warme bronnen. — Prof. FAVRE in Génève her- 

 innert , dat in het jaar 1755 bij de aardbeving te Lissabon , de zwavelbronnen 

 te Aux in Savoyen eene vermindering in temperatuur ondergingen ; ook in 1822 

 werd een dergelijke invloed bespeurd , doch naar het schijnt in tegenoverge- 

 stelden zin; in 1855 daarentegen werd geene de minste wijziging door de 

 toen zeer hevige aardbevingen te weeg gebragt, zoodat deze invloed volstrekt 

 niet bestendig was. In het laatstgenoemde jaar onderging daarentegen de 

 warmtegraad van de bronnen van Brides (Tarentaise) eene verhooging , en wel 

 van 2" C. In Louèche (Wallis) nam de bron, die »le bain des pieds " wordt 

 genoemd , insgelijks zoo veel in temperatuur toe en gaf bovendien viermalen 

 meer water dan gewoonlijk. De bron van Lovey (Waadt) werd in 1851 eenig- 

 zins aangedaan en in 1855 iets meer, onder temperatuui'-toename van 1 a 2" 

 C. (Bibliothèque universelle de Génève, Avril 1857.) V. Ht. 



Gutta-percba. — Decaisne heeft, uit naam van Prof. BLEEKRODE te Delft, 

 eene nota ingediend aan de Akademie van Wetenschappen te Parijs, over de 

 nieuwe soort van sgutta-percha", welke in de West-Indische Koloniën van 

 Nederland, en meer bepaald in Suriname, wordt gewonnen. Sedert 1851 reeds 

 is deze gutta-percha in Holland ingevoerd en na gedaan scheikundig onderzoek 

 is zij door de Kamer van Koophandel te Amsterdam verklaard te behooren 

 tot de beste soorten van gutta-percha. De boom , die haar voortbrengt , schijnt 

 eene nieuwe species te zijn van het geslacht Sapota en is door B. beschreven 

 als S. Mulleri. Hij groeit in menigte in de hoogere streken , welke de savannen 

 van HoUandsch Guyana omgeven. Bij de Indianen staat hij bekend onder den 



