46 ALBUM DER NATUUR. 



der kolonie." .Maar zij leven niet enkel binnen de grenzen der kolonie. 

 Behalve dat zij ook in de onmiddellijk aan de kolonie palende streken talrijk 

 zijn , leven er te midden der donkerder gekleurde inwoners (Bayeye , Beet- 

 juanen, Hereró , Üvambó) die geene Hottentotten , maar Kaffers en Negers zijn, 

 een groot aantal geel gekleurde stammen , die het dialekt der Boschmannen spre- 

 ken, gelijk LIVINGSTONE, ANDERSSON en GALTON berigten , — en dus weten 

 wij dan, dat de Hottentotsche taaistam zich tot 17° N.B. uitstrekt, doch mogen 

 met regt vermoeden , dat deze grens niet de noordelijkste zal zijn , maar door 

 latere nasporingen nog verder en verder noordwaarts zal opgeschoven worden. 

 Want onder de Arabieren in Habesh en Aden schijnen donker [donkerder dan 

 de Arabieren] gekleurde stammen te leven , die eene klokkende taal spreken. 

 Moffat deelt mede, dat een Syriër hem verzekerde, te Kaïro slaven diep uit 

 Afrika gezien te hebben , lichter gekleurd dan de Negers , en eene taal spre- 

 kende overeenkomende met eene proef der Hottentotsche taal , welke M. hem 

 gaf, — en aan den anderen kant berigt dr. LIVINGSTONE, dat een Saaw-spre- 

 kende stam , ten Oosten van het meer Ngami , zoo donker gekleurd is als de 

 Kaffers , terwijl ook onder de Namaqua en Koranna enkele stammen zeer donker 

 gekleurd zijn, terwijl het zwarte volk der Damra, in de omstreken der Wal- 

 vischbaai, de Hottentotsche taal spreekt. — Het is van belang bij de verdere 

 nasporingen van zuidelijk Afrika daarop te letten , of onder de zwarten de 

 Hottentotsche taal zich verder naar het Noorden uitstrekt. Al ware dan ook 

 in het geheele binnenland verder geen spoor van eene gele huid te vinden, 

 dan zou de uitbreiding der taal genoegzamen grond opleveren voor het aanne- 

 men van eene te land daargestelde gemeenschap tusschen het Noord-Oosten en 

 het Zuid-Westen van Afrika. D. L. 



Breking van het geluid door geluidprismen. — Het feit , dat geluidstralen even 

 als lichtstralen bij den overgang uit de eene middenstof in de andere ge- 

 broken worden , is , eenige jaren nadat het door COLLADON en STURM was aan- 

 gegeven en zijdelings door eene proefneming bevestigd, door SONDHAUSS bui- 

 ten twijfel gesteld. Deze vervaardigde bolle lenzen uit collodion, met kool- 

 zuurgas gevuld. Een zwak geluid, aen de eene zijde van zulk eene lens op 

 zeker punt van hare as te weeg gebragt, was aan de andere zijde op een be- 

 paald punt van die zelfde as duidelijk hoorbaar , terwijl het op alle andere 

 punten niet , of althans veel minder duidelijk kon gehoord worden. 



Voorleden jaar is dit onderwerp op nieuw onderzocht door HAJECH , en wel 

 met behulp van geluidprismen uit bijna 8 centimeter wijde glazen buizen ge- 

 vormd , die aan de beide einden door dunne vliezen , onder willekeurigen 

 hoek geplaatst , konden gesloten en met verschillende gassen en vloeistoffen ge- 

 vuld worden. Zulk eene buis werd geplaatst in den wand tusschen twee ver- 



