WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. M 



op het midden des schedels geplaatste hoorn vertoonden. Bij nader onderzoek 

 bevond hij echter , dat deze hoorn uit twee onderscheidene , in eene gemeen- 

 schappelijke hoornschede besloten deelen bestond , op de wijze als twee vin- 

 gers gestoken in een handschoen-vinger. In de jeugd heeft het dier twee 

 gescheiden hoornen , doch die zoo nabij elkander staan , dat zij elkander bijna 

 raken en later te zamen vergroeijen." 



De vraag is nu , of het wilde schaap , waarvan H. SCHLAGINTWEIT de hoornen 

 zag, eene eigene soort of althans een ras vormt, waarbij deze eigendommelijk- 

 heid erfelijk is , of dat hier slechts eene toevallige monstrositeit bestond. 



Hg. 



Fluorescentie door het Noorderlicht. — ROBINSON meldt in eenen brief aan 

 TAYLOR {Phil. Magazine 1858, April, p. 526), dat hij gelegenheid gehad heeft, 

 bij een noorderlicht van meer dan gewone sterkte , zich te overtuigen , dat het 

 fluorescentie te weeg brengt. Een droppel der oplossing van zwavelzure 

 chinine op een porseleinen plaatje vertoonde zich als een lichtende vlek op 

 een zwak verlichten achtergrond, en kristallen van platino-cyanuretum potassii 

 waren zoo schitterend , dat de etiquette op het buisje waarin zij bevat waren 

 (en welke bij lamplicht op eenen kleinen afstand niet te onderscheiden was van 

 het zout) , door het contrast schier zwart scheen. 



ROBiNSON doet opmerken , dat , daar ook het elektrisch licht , gelijk bekend 

 is , eene sterke fluorescentie veroorzaakt , deze waarneming een nieuwen grond 

 kan opleveren ten voordeele der hypothese , dat het noorderlicht eenen elektri- 

 schen oorsprong heeft. Hg. 



Het koperoxyd-ammoniak een oplos singsmiddel voor cellulose. — De ontdekking , 

 dat eene oplossing van koperoxydhydraat in ammoniak een oplossingsmiddel is 

 voor cellulose,werd voor eenigen tijd gedaan door Dr. ed. schweizer. Later hfeet 

 Dr. c. CRAMER hetzelfde als raikrochemisch reagens aangewend. Hij bevond , dat 

 deze oplossing zonder werking is op het celvUes van vele eencellige algen , fungi , 

 lichenes , op de bastvezelen van china rubra , de mengcellen van Hoya carnosa , op 

 kurk, pappasharen, de opperhuid van Ficus elastica. De houtcellen van Taxus , 

 van den eik en van andere boomen worden daardoor slechts blaauw gekleurd. 

 In vele andere gevallen heeft daardoor echter eerst eene opzwelling en eene 

 daarop volgende oplossing der celwanden plaats. Waar deze uitblijft , wordt 

 de inwerking van het réagens alleen verhinderd door cuticulaire en incruste- 

 rende lagen. Worden deze vooraf verwijderd door behandeling met chlorzure 

 potasch en salpeterzuur , dan heeft de oplossing plaats. Merkwaardig nog is 

 het , dat amylumkorrels daardoor slechts opzwellen , waarbij zij zich donker 

 blaauw kleuren , doch zich niet oplossen. Inuline lost zich daarin wel op. Ook 



