WETENSCHAPPELIJK BiJBLAD. gg 



deze zoo wijd gekozen ; met eene naauwere zou waarschijnlijk de gevoeligheid 

 nog grooter zijn geweest. Een ligt gewreven barnsteenknop brengt reeds op 

 drie a vier palmen afstand den straal, die zich op de helft der hoogte begint 

 te verdeelen , tot zamen trekking. 



De door FüCHS gegeven verklaring evenwel is geheel onhoudljaar. De door 

 hem te hulp geroepen aantrekking, die de door verdeeling geëlektriseerde 

 waterdroppels op elkander uitoefenen , zou ten hoogste eene mindere uiteen- 

 wijking , maar nooit eene geheele zamensmelling dier droppels kunnen te weeg 

 brengen; want zoodra zij elkander aanraken, kan de bipolaire toestand der 

 droppels, en dus de kracht, die ze volgens FüCHS bijeenhoudt, niet meer blijven 

 bestaan. Zij zouden dus , indien zij tot aanraking kwamen , dadelijk weder 

 uiteen moeten spatten; hetgeen niet geschiedt. Buitendien kan deze geheele 

 aantrekking alleen voor de ten opzigte van het inducerende ligchaam achter 

 elkaar gelegene droppels bestaan; de naast elkaar gelegene worden volkomen 

 gelijknamig get lektriseei'd en moeten elkaar afstooten. De droppels zouden 

 elkander dus in de rigling der elektrische werking moeten naderen en in eene 

 andere , loodregt daarop , zich van elkaar moeten verwijderen. 



Ln. 



Snelheid van het gelxiid in vaste ligchamen. — Masson heeft hierover eene 

 reeks van nieuwe onderzoekingen gedaan. De snelheid van het geluid in de 

 lucht, 353 meters in 1" bij 0\ als eenheid anngenomen , is die in 



Zuiver lood 3,97(). 



» goud 6,27. 



Kadmium 7,5,'). 



Tin 7,9,w. 



Zilver 7,9.i7 



Platina 8,i1 . 



Palladium 9,81. 



Geel koper 10,48. 



Zink 11,14. 



Koper 11,52. 



Koljalt 14,23. 



Staal 14',88. 



Nickel 14,98. 



IJzer 15,108. 



Aluminium 13,375. 



Ln. 



De Stereomonoskoop (monostereoskoop ?) VAN CLAUDET. Voor eenigen tijd 

 gaven wij in dit bijblad (1857, hl. 93) verslag van de verklaring door CLAUDET 

 gegeven van het relief, waarmede zich het beeld der chambrc obscure op het 

 matte glas vertoont. Voor korten tijd is eene fraaije toepassing; bekend gewor- 

 den, die CLAUDET heeft gemaakt van hetzelfde feit, hetwelk aan deze verklaring 

 ten grondslag lag. Hij plaatst voor een mat glas eene gewone stereoskopische 

 dubbel figuur, helder genoeg verlicht, om, door twee tusschen de figuur en het 

 mat glas geplaatste bolle lenzen, van elk der beide deelen daarvan een duidelijk 

 beeld op het matte glas te verkrijgen. De assen dier beide lenzen converge- 

 ren zoo, dat de beide beelden op het glas elkander juist bedekken. Plaatst 

 men zich du op geschikten afstand achter dit glas , dan ziet men schijnbaar één 

 beeld , maar eigenlijk twee verschillende : met het linker oog namelijk het beeld 



