68 ALBUM DER NATUUR. 



geheeie lengte des draads moest doorloopen , zoodra de einden daarvan met 

 eenen elektromotor in verbinding waren gebragt. Deze bundel werd geplaatst 

 in eene spiraal van omstreeks 300 windingen rood koperdraad van o mm. 

 middellijn , die in twee lagen bijna de geheeie lengte des bundels bedekten. 

 De draad werd nu met eene Sinus-boussole en met een enkel Daniel-element 

 in verbinding gebragt , en zoodra de magneetnaald der boussole in rust gekomen 

 was, de stroom van eene batterij van 10 Grove-elementen , elk van ruim 2,5 

 vierk. palm dubbel werkende platina-oppervlakte , door de spiraal geleid , en dus 

 het ijzerdraad krachtig gemagnetiseerd. Er was desniettemin geen spoor van ver- 

 andei'ing in den stand der naald , nu of na bet verbreken des magnetiserenden 

 strooms te bespeuren , en Ref. meende het er dus voor te mogen houden , dat 

 het magnetisme geen invloed op het geleidingsvermogen van het ijzer uitoefent , 

 maar aarzelde om deze uitkomst te publiceren , in de overtuiging , dat niets 

 gevaarlijker is dan het publiek maken van een negatief resultaat , zoo lang dit 

 niet tot volkomen zekerheid is verheven. Weinige maanden daarna vernam hij 

 echter uit pogcexporff's Annalen, dat edliind, te Christiania , de zaak op 

 eene geheel gelijksoortige wijze had onderzocht , met volkomen hetzelfde 

 resultaat. 



Thomson nu zegt, dat hij eerst door regtstreeks magnetiseren van hel ijzer 

 en nikkel in eene spiraal had geëxperimenteerd en daarbij eene vermindering 

 in het geleidingsvermogen van slechts -<^xïü in ijzerdraad had waargenomen. 

 Eerst door kleine blokjes der beide metalen te plaatsen tusschen de elkander 

 zooveel mogelijk genaderde pooleinden eens grooten elektromagneets , zoo als 

 die voor diamagnetische proefnemingen wordt gebezigd , heeft hij in deze de 

 veel aanzienlijker veranderingen kunnen waarnemen , die boven zijn opgetee- 

 kend. 



De zaak schijnt ons toe nog verder onder?oek waard te zijn en te behoeven. 

 Om te kunnen beslissen , of thomsons proefnemingen ten volle vertrouwen 

 verdienen , zal het noodig zijn te wachten , totdat een grondiger oordeel over 

 zijne methode van onderzoek mogelijk wordt door hel in het licht verschijnen 

 zijner geheeie verhandeling in de Phil. Tranaactions. Ln. 



Nog eens de vonken van den RuhmkoriF-toestel. — Het verschil in deze vonken , 

 al naar dat men ook in of met de keten van den geinduceerden stroom een 

 condensator bezigt of niet, is door GASSIOT (Phil. mag., Junij 185S, pag. i68) 

 op volkomen dezelfde wijze verklaard als dit door Ref. (hiervoren, pag. 57 en 

 volg.) was geschied. Gassiot heeft bovendien deze verklaring buiten twijfel 

 gesteld door een onderzoek der beide vonken in den draaijenden spiegel van 

 WHEATSTONE. De vonk , zonder buiten-condensator verkregen, vertoonde zich 

 in dien spiegel wel verbreed , maar niet verdeeld ; terwijl de veel meer 



