WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 79 



Geslachtelijke voortplanting der afgietseldiertjes. - De heer BALBIANI heeft aan 

 de Academie des Sciences Acn 5 April 1858 berigt , dat hij bij Paramecium 

 viridis eene bevruchting , even als bij de hoogere dieren , waargenomen had. 

 Zijn berigt luidt als volgt: »De ontdekking van de voortplanting der infusie- 

 diertjes door embryo-vorming of inwendige kiemvorming , die reeds bij een 

 groot aantal soorten bevestigd is, opent een nieuw veld voor het onderzoek 

 van de ontwikkelingsgeschiedenis dezer diertjes. Er wordt daardoor bewezen, 

 dat , behalve de beide tot dusver voor de infusoriën alleen aangenomene voort- 

 plantingswijzen , welke béide plaats hebben zonder geslachtelijke vereeniging , 

 — te weten vrijwillige deeling en knopvorming — nog eene derde bestaat, 

 die eene geheel andere verklaring toelaat, en die ten minste daardoor zich 

 aan de voortplanlingswijze der hoogere dieren aansluit, dat, evenals bij deze 

 laatsten , de jongen zich vormen in het binnenste van het moederdier , zoo niet 

 in eene afzonderlijke holte er van. Omstandigheden, die op eene werkelijke 

 bevruchting door middel van duidelijke geslachtsdeelen wijzen, waren tot dus- 

 ver niet aangetoond. Stein heeft eerst opmerkzaam gemaakt op de rol, welke 

 de kern bij deze wijze van voortplanting speelt; maar hij meende dat er zich 

 eenvoudig aan de oppervlakte van den kern knoppen ontwikkelen. Intusschen meent 

 BALBIANI de vorming dier embryonen op eene andere wijze te kannen verklaren en 

 verschijnselen te hebben waargenomen , ingevolge waarvan men hier werkelijk aan 

 eene geslachtelijke voortteling denken moet. De soort, die hij in dit opzigt 

 met de meeste naauwkeurigheid en volledigheid heeft waargenomen, is Para- 

 viecitim bursaria FUCKE {Loxodes bursaria EHRENB.) (Frorieps Notizen, 1848 

 IIBd.,§177.) D. L. 



De schijnbare grootte der voorwerpen, — In eene aan de Fransche akademie 

 aangeboden verhandeling (Comptes rcndus XLVII no. 1) heeft LUBIMOFF eenige 

 belangrijke bijzonderheden aangaande dit onderwerp medegedeeld. Reeds 

 vroeger hadden, vooral Duitsche , natuurkundigen aangetoond, dat men bij de 

 berekening van de grootte der voorwerpen uit hunnen afstand en den gezigts- 

 hoek wel in aanmerking moet nemen , dat hel oog geen mathematisch punt 

 is, en daarijij de wijze aangegeven waarop men, met gebruikmaking der diop- 

 trische formulen van GAUSS , deze omstandigheid in rekening kan brengen. 

 LuBiiviOFF heeft getracht door proefnemingen deze zaak op te helderen en de 

 uitkomsten daarvan met die der berekening te vergelijken. 



Hij plaatste op eene verdeelde stang (den banc de di/fraction van dubosq-SOLEIl) 

 ondoorschijnende schijven, of platen met openingen van verschillende grootten , 

 achter elkaar. Het oog, dat naar deze schijven zag, werd digt achter eene 

 opening , grooter dan de cornea (pupilla? Ref.) en juist in het midden daarvan 



