WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 85 



reeds voor meer dan 20 jaren zulke elementen in naaldvorm aanwendde om 

 de inwendige temperatuur der ligchaamsdeelen van menschen en dieren te 

 bepalen , heeft ze nu ook op naar ons toeschijnt zeer gelukkige wijze gebe- 

 zigd om den warmtegraad te meten van den grond op verschillende diepten 

 en van de lucht op verschillende hoogten. Wanneer men de beide uiteinden 

 van een rood koperen rheoskoopdraad door een draad van eenig ander metaal , 

 b. V. van ijzer , verbindt , dan zal het naaldsysteem des rheoskoops afwijken 

 en daardoor het bestaan eens eleklrischen strooms in die keten aanwijzen , 

 zoodra en zoolang de beide verbindingsplaatsen in temperatuur verschillen. In 

 het algemeen zal die stroom des te sterker zijn, naar mate het temperatuur- 

 verschil grooter is. Het denkbeeld lag dus voor de hand om de eene ver- 

 bindingsplaats op standvastige en bekende temperatuur te houden, de andere 

 in aanraking te brengen met de ligchamen, wier temperatuur men wilde on- 

 derzoeken, en uit de grootte der afwijking in den rheoskoop die temperatuur 

 te berekenen. Deze wijze van temperatuurbepaling leverde echter vele moeije- 

 lijkheden op. Ten eerste zijn de strooniintensiteiten met de temperatuurver- 

 schillen niet juist evenredig. Men kan hieraan te gemoet komen door eene empiri- 

 sche bepaling van den stand der naalden voor elke temperatuur met behulp van 

 eenen goeden thermometer ; maar ongelukkiglijk is de magnetische toestand van 

 het naaldsysteem niet standvastig genoeg , om eenigen tijd achtereen op deze 

 vergelijking te kunnen bouwen. Deze laatste omstandigheid vooral maakte tot 

 nog toe het gebruik der thermo-elektrische elementen als thermometers hoogst 

 moeijelijk en onzeker. 



Maar men kan nog anders te werk gaan. Zoodra de beide aanrakingsplaat- 

 sen op dezelfde temperatuur zijn , ontstaat er geen stroom en de naald des 

 rheoskoops blijft op O'. Bevindt zich nu de eene aanrakingsplaals , als vroeger , 

 in aanraking met het ligchaam , welks temperatuur men wil bepalen , dan be- 

 hoeft men de andere slechts te verhitten of te verkoelen tot dat de naald des 

 rheoskoops weder op O wijze, om zeker te zijn dat deze laatste zich op vol- 

 komen dezelfde temperatuur als de eerste bevindt , en dus deze temperatuur 

 met een gevoeligen thermometer te bepalen om te hebben wat men zoekt. 

 De beide aanrakingsplaatsen kunnen zich hierbij op geheel willekeurigen af- 

 stand van elkaar bevinden, men kan de ijzeren verbindingsdraad al naar be- 

 hoefte eenige weinige duimen of vele ellen lang nemen , en de beide zoo even 

 aangewezen bronnen van onzekerheid vallen geheel weg : het komt alleen op 

 de gevoeligheid des rheoskoops aan. 



Becquerel beschrijft vrij uitvoerig de inrigting , met behulp waarvan hij de 

 temperatuur der tweede verbindingsplaats langzamerhand kon doen rijzen of 



