WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 87 



Onder die resultaten moet uit een wetenschappelijk oogpunt op den voorgrond 

 worden geplaatst: de zich steeds uitbreidende ervaring omtrent het vermogen 

 der elementen om in verschillende allotropische toestanden op te treden. Hoe- 

 zeer het geloof aan de enkelvoudige natuur der stoffen , die wij tot nog toe 

 als elementen beschouwen , daardoor wordt geschokt , willen wij thans hier 

 niet onderzoeken , maar bepalen ons tot de aanwijzing van het feit zelf bij een 

 paar der bovengenoemde stoffen , het borium en het silicium. 



Beide deze elementen waren tot voor korten tijd slechts onder den vorm van 

 amorphe poeders bekend , gelijk zij verkregen worden uit eene harer verbin- 

 dingen met zuurstof of met fluor, door de reducerende werking van een alcali- 

 metaal. Vervangt men dit laatste echter door aluminium , welks sterk reduce- 

 rende eigenschappen insgelijks eerst iii de laatste jaren bekend geworden en 

 toegepast zijn , dan geeft men aan het borium en silicium de gelegenheid 

 om te kristalliseren en daarmede in een toestand over te gaan , even zoo ver- 

 schillend van den amorphen, als graphiet en diamant onderscheiden zijn van 

 gewone houtskool. 



Om de werking van het aluminium in dit opzigt wel te doen begrijpen , 

 moeten wij' herinneren aan hetgeen in de hoogovens bij de afscheiding van het 

 ijzer plaats heeft. Het is bekend, dat aldaar uit de gloeijing der ertsen met 

 kalksteenen en kool eene smeltbare verbinding van koolstof en ijzer ontstaat , 

 die in gesmolten staal nog eene ruime hoeveelheid koolstof opneemt , niet in 

 scheikundige verbinding , maar in opgelost-vloeibaren staat , zoo als wij in 

 kokend water salpeter kunnen oplossen en vloeibaar maken. Maar even als 

 in dit laatste geval het water bij zijne bekoeling quantitatief in oplossend ver- 

 mogen afneemt en dien ten gevolge een gedeelte van het salpeter in vasten 

 vorm afscheidt , zoo wordt ook bij de stolling der gesmolten ijzermassa een deel 

 van de opgeloste koolstof afgescheiden; deze laatste neemt nu, zoo goed als 

 het salpeter bij zijnen overgang van den vloeibaren in den vasten toestand , 

 den vorm van kristallen aan. 



Diezelfde beteekenis als oplossingsmiddel heeft ook het aluminium. Wanneer 

 dit eerst uit de kiezel- of boriumverbinding , waarmede het verhit werd , het 

 element heeft afgescheiden , lost het in vloeibaren staat — namelijk wanneer 

 hel in genoegzame hoeveelheid voorhanden is — het afgescheiden element op , 

 en de massa levert of reeds bij bekoeling of na oplossing van het aluminium , 

 het borium of silicium in kristallijnen staal. 



Het aluminium vervult dus eene dubbele rol , het werkt eensdeels als redu- 

 cerend middel , ten andere lost het het gereduceerde element op en geeft dit 

 gelegenheid om te kristalliseren. 



In de plaats van aluminium kan ook , allhans voor de bereiding van het 



