2 EEN UITSTAPJE NAAR DE 



ondernemen, vei-gezellen wij anderen op hunnen togt , die voor ons 

 die reis hebben gedaan en beschreven. 



Maar wie weet het niet, hoe nuttig en aangenaam en, wat gewis 

 niet het minst is , hoe onkostbaar ook die reizen op den stoel zijn en 

 hoe velen zich daarmede tevreden moeten stellen? En wie durft het 

 tegenspreken , dat niet velen bij minder stoffelijke opofferingen en min- 

 der ligchamelijke vermoeijenissen uit die reizen in 'thoekjen van den 

 haard, zoo als men ze vroeger eigenaardig noemde, nu zouden wij 

 zeggen bij de gezellige kagchel , meer wetenschappelijk nut en ze- 

 delijk voordeel hebben getrokken dan menigeen, die werkelijk die rei- 

 zen heeft gedaan? 



Ik noodig u uit, geachte lezers, om met mij zulk een togtje te doen. 

 De tijd voor fantasie-reizen is weder aangebroken; maar ware hij dit 

 ook niet, de togt, dien ik met u wensch te ondernemen, is voor als nog 

 niet anders te doen dan op het voertuig der gedachte en zal ook door 

 den mensch , ten minste zoolang als hij tot de stoffelijke wezens be- 

 hoort, wel niet anders gedaan kunnen worden. 



Het is een uitstapje van onze aarde naar de planeet Satumus. Naar 

 Saturnus ? vraagt gij misschien en waarom juist daarheen ? Ik zal het 

 u zeggen. Overal waar wij de natuur hier op aarde beschouwen, 

 merken wij eenheid en verscheidenheid op. De oppervlakkige beschou- 

 wer bepaalt zijne aandacht vooral bij die verscheidenheid en tracht 

 naar 't geen hem vreemd en nieuw is, evenzoo als het kind, dat in 

 elke verandering genoegen schept , en niet zelden bij veranderde le- 

 venstoestanden zich verheugt, ook als de ouders in stilte tranen stor- 

 ten. De denkende mensch zoekt naar eenheid. Ook hij tracht de na- 

 tuur in de verscheidenheid harer gewrochten te leeren kennen ; maar 

 zijn blik dringt dieper door en in die verscheidenheden merkt hij wij- 

 zigingen op van de onderscheidene krachten der natuur, als zoovele 

 verschillende wilsuitingen van den Almagtige. 



Door die zucht om de natuur onder andere vormen te zien dan 

 waaronder wij haar gewoon zijn te aanschouwen, worden wij, bewo- 

 ners van vlakke streken , naar bergachtige oorden getrokken , naar den 

 Rijn , naar den Harz , naar Zwitserland. De bergbewoner , die zijn 

 leven tusschen de bergen slijt en de moeijelijkheden ondervindt om 



