4 EEN UITSTAPJE NAAR DE 



in 't voorbijgaan een blik werpen op het middelpunt van ons stelsel , 

 de zon , alsmede op de andere planeten. Eu om deze op onze reis te 

 leeren kennen , is het verre van onverschillig , wanneer wij de reis 

 aanvaarden. Wanneer Avij op aarde een reisje willen doen , b.v. naar 

 Zwitserland , dan maakt het , wat de rigting van den weg betreft , niet 

 uit , of wij die reis in het voor- of najaar , in den zomer of in den 

 winter ondernemen. Wanneer wij toch ons doel langs den kortsten 

 we» wenschen te bereiken, dan loopt de weg den eenen tijd zoowel 

 als den anderen over dezelfde stations. Niet zoo op onze reis in het 

 heraelruim. En hoewel wij nu bij het vertrek van onze aarde met de 

 afwisseling van dag en nacht en der saizoenen niet hebben te maken , 

 waarop men bij eene reis naar Zwitserland wel degelijk dient te letten 

 zoo willen wij vooronderstellen , dat wij voor het voorgenomen reisje 

 den langsten dag van het jaar 1858 gekozen hebben. Gingen wij 

 toch op een der laatste dagen van dit jaar 1858 op reis, dan zou- 

 den wij regtuit , regtaan naar Saturnus ons begevende , ons dadelijk 

 van de zon en de zoogenoemde binnenplaneten Mercurius en Venus 

 verwijderen en op onzen togt wel de banen van Mars en Jupiter 

 doorsnijden , en misschien even ver van deze planeten verwijderd blij- 

 ven, als waai-toe wij haar met onze aarde kunnen naderen, en het 

 eenigste bijzondere, dat ons op reis zoude ontmoeten, zoude een deel 

 zijn der Astei-oiden-groep , wier getal van jaar tot jaar zoo toeneemt , 

 dat men er schier geen oog op kan houden , en ook misschien een paar 

 eenzaam ronddolende kometen. Doen wij de reis echter op den 21 Junij 

 dezes jaars , dan hebben wij wel eene grootere reis te doen , maar 

 verkrijgen ook veel meer te zien. Nu toch gaan wij niet van de 

 zon af, maar zijdelings naar de zon toe en wij naderen haar tot bijna 

 aan de baan van Mercurius. Mei-curius verkrijgen wij in de verte te 

 zien , eenigzins meer van nabij dan op de aarde ; de baan van Venus 

 doorsnijden wij twee malen en wij komen zoo digt bij Venus langs , 

 dat wij gevoegelijk er ons even bij zullen kunnen ophouden; vervol- 

 gens verkrijgen wij Mars ook meer van nabij te zien, doch nog altijd 

 op een afstand zoo groot nagenoeg als van de aarde, even zoo als 

 ook Jupiter, die op het oogenblik dat wij zijne baan passeren, eenig- 

 zins verder van dat punt verwijderd is, dan hij in zijnen naasten stand 

 van de aarde is. 



