6 EEN UITSTAPJE NAAR DE 



en eindelijk die van Saturnus. De banen der twee nog verder van 

 de zon verwijderde planeten , die wij kennen : Uranus en Neptunus , 

 zijn hier weggelaten om de teekening niet al te uitgebreid te maken , 

 en omdat wij onze reis ook niet verder dan tot Satm'nus deuken uit 

 te strekken. 



Daar al deze bollen in beweging zijn, zoo is het duidelijk, dat met 

 ieder oogenblik hun stand verandert. Voor een zeker tijdstip wordt 

 de plaats bepaald door de lengte , die zij op dat tijdstip hebben , dat 

 is, door den afstand in graden van een vast punt in de ecliptica of 

 de loopbaan der aarde , vanwaar men de telling begint. 



De afstand der maan van de aarde is te gering in vergelijking van 

 de afstanden , die hier zijn opgegeven , om die op onze teekening te 

 kunnen voorstellen. Hij bedraagt nagenoeg het 500ste gedeelte van 

 den afstand, dien de aarde van de zon heeft en dus j^öSte gedeelte van 

 eene lijn , die van de zon naar de aarde loopt. Daar op den 2 1 Junij 

 de maan 1 1 dagen oud en het alzoo 4 dagen vóór volle maan is , zoo 

 is de maan weldra in tegenstand met de zon en dus op een geheel 

 ander punt der baan, dan waar wij deze doorsnijden. Wij kunnen ons 

 dus ook niet met de beschouwing der maan ophouden , maar willen 

 alleen uit het punt harer loopbaan een vlugligen blik werpen rondom 

 ons en vooral ook op de aarde , die wij zoo pas hebben verlaten. 

 Zoo pas; want met de snelheid van het licht, waarmede wij reizen, 

 zijn wij er reeds na óéne seconde. Onze plaatsverandering van bijna 

 42000 geogr. mijlen heeft in den betrekkelijken stand en de grootte 

 der hemellichten nog geene in het oog vallende verandering te weeg 

 gebragt. Aan het donkere hemelgewelf zien wij de tallooze hemel- 

 lichten door den reinen ether of hemellucht heen glanzen , even zoo 

 als toen wij ons tot boven den dampkring der aarde hadden verhe- 

 ven, en onder deze onderscheiden zich de zon en onze aarde door 

 hare meerdere grootte, 't Is vooral onze aarde, die van hier gezien, 

 eene prachtige vertooning maakt. Hare schijnbare grootte toch over- 

 treft van hier, of van de maan gezien, nagenoeg 14 maal de schijn- 

 bare grootte , die de maan voor ons heeft , en daar zon en maan zich 

 voor ons nagenoeg even groot vertoonen, zoo zal de aarde, van hier 

 beschouwd, ook de zon zoo veel maal in grootte overtreffen. Wint zij 



