PLANEET SATUKNnS. 7 



het echter van de zon in grootte , zij verliest het in gloed. He t 

 zonnelicht , geheel niet getemperd door een dampkring , waardoor wij 

 de zon aanschouwen , straalt met een glans , die geen menschelijk oog 

 kan verduren. Het licht der aarde , hoewel in vergelijking daarvan veel 

 minder, zal ook te sterk zijn, om duidelijk de verschillende tinten van 

 licht en donker te doen uitkomen , maar getemperd door een gekleurd 

 glas, zal men duidelijk de verschillende aarddeelen kunnen zien. Het 

 water, dat het licht minder sterk terugkaatst dan het land, zal zich 

 kenmerken door wijduitgestrekte donkere plekken , hier en daar met 

 witte heldere stippen, de eilanden, als bezaaid. Het land zal op zeer 

 verschillende wijze het licht weerkaatsen. De uitgestrekte ijs- en 

 sneeuwvelden der poolgewesten , de toppen der sneeuwbergen en de 

 groote zandwoestijnen van Afrika, zullen zich als bijzonder helder 

 blinkende , meer of min uitgestrekte plaatsen kenmerken, 't Is echter 

 natuurlijk, dat de digte soms zeer uitgestrekte wolkenmassen , die in den 

 dampkring drijven , hierin groote veranderingen kunnen te weeg brengen. 



Ten einde hiervan eene meer aanschouwelijke voorstelling te geven, 

 kan Fig. 2 dienen, in welke de maan en de aarde zijn afgebeeld in de 

 betrekkelijke grootte , waarmede zij zich voor elkander vertoonen. De 

 afbeelding der aarde is zoo gekozen, als zij van de maan gezien zich 

 vertoont, wanneer deze voor onze gewesten zich in den meridiaan 

 bevindt of wanneer het vaste land van Afrika naar den beschouwer 

 op de maan is gekeerd. Europa vertoont zich op het bovenste ge- 

 deelte der schijf, maar eenigzins verkort, terwijl een gedeelte van 

 Azië en van Amerika aan de randen mede in verkorten toestand zigt- 

 baar zijn. Wij moeten hier natuurlijk den dampkring en de veran- 

 deringen, die daarin voorvallen, buiten beschouwing laten. 



Maar wij spoeden ons voort. Wij komen nu het eerst op een punt 

 der baan van Venus, maar Venus is op dit oogenblik verre van dit 

 punt verwijderd, zoodat zij ons hier niets bijzonders ter beschouwing 

 aanbiedt. De afstand, dien de banen der aarde en van Venus ge- 

 middeld van elkander hebben, bedi-aagt 6 millioenen mijlen. Op de 

 vleugelen des lichts komen wij er na verloop van twee minuten en 

 twaalf seconden aan. Daar de aarde en Venus niet zeer veel in grootte 

 verschillen, zoo schijnt zich de aarde, van dit pimt gezien, zoo groot 



