10 EEN UITSTAPJE NAAR DE 



die helling slechts gering zijn, en dan zoude de helling der ecliptica 

 op de linie zeer groot en 't verschil der jaargetijden insgelijks aan- 

 merkelijk zijn. 



Dat Venus, even als onze aarde, een dampkring heeft, is reeds op 

 te maken uit de waarneming, dat de licht- en schaduwzijde zich van de 

 aarde niet scherp begrensd vertoonen , zoodat er dus eene schemering 

 moet zijn, als ook omdat de vaste sterren, voor welke zij langs gaat, 

 niet eensklaps aan haren rand verdwijnen. Het schijnt echter, dat de 

 bewoners van Venus zich in het bezit van een schier ten allen tijde 

 zuiveren en wolkeloozen hemel mogen verheugen, daar men, bij lang- 

 durige en naauwkeurige waarnemingen , slechts zeer zelden zwakke en 

 schielijk weder verdwijnende wolkachtige vlekken op de oppervlakte 

 dezer planeet heeft kunnen bespeuren. 



Even als op onze aarde , is hare oppervlakte op verschillende punten 

 zeer ongelijk en verheffen er zich bergen , die de hoogste bergen der 

 aarde nog aanzienlijk in hoogte overtreffen. 



Dat de schijnbare grootte der zon voor Venus nagenoeg het dubbel 

 is van die voor de aarde en de lichtsterkte er alzoo ook het dubbel 

 moet wezen, is reeds opgemei'kt. 



Wij vervolgen onze vlugt , want zoo toch mag zij wel heeten , en 

 komen na niim 2 minuten tijds op een punt onzer aardbaan , nage- 

 noeg daar, waar de aarde zich in 't laatst van Febnuirij bevindt. Wij 

 verwijderen ons nu al verder en verder van de zon en bereiken na 

 12 minuten de baan van Mars. Deze planeet is echter op een geheel 

 ander punt harer baan , en veel verder er van verwijderd dan haar 

 naaste afstand van de aarde bedraagt. Wij zullen opgeven, wat wij 

 van de aarde ten haren opzigte hebben kunnen waarnemen. 



De middellijn van Mars is ruim half zoo groot als die der aarde , 

 de inhoud slechts het ^ deel. De gemiddelde digtheid der stof, 

 waaruit deze planeet bestaat , schijnt 0,8 van de digtheid der aarde te 

 zijn , zoodat de zwaarte er minder is dan bij ons , en wel de helft. 

 Met zekerheid weet men nog niet te zeggen , of zij van een dampkring 

 omgeven is , maar aan de polen bemerkt men blinkende witte plekken , 

 die grooter worden, wanneer het winter is voor die streken , en om- 

 gekeerd kleiner worden in het zomertaizoen. Men maakt daaruit op , 



