PLANEET SATUBNUS. 25 



turnusbol. 't Gevolg hiervan kan niet anders zijn , dan dat de voor- 

 werpen alle eenen scheeven stand moeten hebben en in eene scheeve 

 rigting moeten vallen. Dat dit voor de bewoners des rings, zoo deze 

 er zijn, eigenaardige nioeijelijkheden moet opleveren, kunnen wij ons 

 ligt voorstellen. Verwijderen zij zich op den ring van de planeet , dan 

 loopen zij voorover , zooals wij wanneer wij een berg beklimmen ; gaan 

 zij naar de planeet toe , dan buigen zij zich achterover. Naar het oosten 

 gaande hangen zij links , naar het westen gaande even ver regts over. 



Op den buitensten ringrand ondervindt men de zwaarte het meest, 

 want men wordt er aangetrokken door de planeet en den ring beide. 

 Hier moet dus de beweging het moeijelijkst wezen. Op den binnen- 

 ringrancl wordt men aangetrokken door den ring, waarop men staat; 

 maar in eene tegengestelde rigting door de kolossale planeet , die men 

 boven zijn hootd heeft. Hier moet men zich alzoo wel zeer ligt 

 gevoelen. 



Binnen dezeö ring zweeft nu de onlangs ontdekte donkere ring , 

 die, misschien uit eene nevelachtige stof bestaande, zich tot ongeveer 

 op de helft der tusschenruimte uitstrekt. De bijzonder digte dampkring 

 van Saturnus moet zich, bij de snelle aswenteling der planeet, verre 

 uitstrekken , vooral bij den evenaar. Welligt omhuU hij ook het stel- 

 sel van ringen , en deze omstandigheid maakt bij de weinige zwaarte , 

 die de ligcharaen op de binnenzijde van den verlichten ring hebben , ons 

 de voorstelling gemakkelijk , dat het mogelijk zal zijn om zich met 

 kunstmiddelen van Saturnus tot den ring , of omgekeerd , te verheffen. 

 » De bewoners dezer wereldligehamen " — zegt een schrijver uit den 

 laatsten tijd — » kunnen alzoo waarschijnlijk elkander bezoeken , vriend- 

 schapsbetrekkingen met elkaar aanknoopen of, indien zij nog zoo ruw 

 zijn , als de beschaafdste volken onzer aarde nog steeds toonen te 

 wezen , elkander beoorloogen en onder het juk brengen." 



Het gezigt van den fraaijen sterrenhemel, bezaaid met tallooze 

 flonkerlichten , is voor de Saturnusbewoners niet zoo prachtig als voor 

 den aardbewoner. Moge ook al het groot aantal van manen aanlei- 

 ding geven tot veelvuldige afwisselende luchtverschijnsels en tot merk- 

 waardige verduisteringen en sterbedekkingen , toch vertoont geen van 



