2b EEN UITSTAPJE NAAR DE 



allen zich waarschijnlijk met den glans , dien onze maan verspreidt , 

 terwijl de ring , die dikwijls een gedeelte van den sterrenhemel aan het 

 oog onttrekt, en het dikke wolkenkleed, dat hoogstwaarschijnlijk den 

 digten dampkring soms vervult , beletselen zullen zijn om den sterren- 

 hemel onder gunstige omstandigheden en met goede optische werktuigen 

 altijd en overal naar wensch te bespieden. Misschien kan men daarom 

 ook de planeten Mercurius , Venus , de Aarde en Mars van de opper- 

 vlakte van Saturnus geheel niet zien. Van de ringen , vooral van de 

 buitenste , zal dit beter gaan , daar men aldaar die hinderpalen niet 

 heelt. Al de planeten tot en met Jupiter zijn hier binnen-planeten. 

 Zij verwijderen zich slechts tot een bepaalden afstand van de zon. 

 Voor Mercurius , de Aarde en Venus is deze afstand zeer gering ; 

 voor de aarde bedraagt hij ongeveer 1 2° , zoodat deze nog niet één 

 uur voor of na de opkomst en den ondergang der zon zigtbaar zal 

 zijn. De Asteroïden , die zich tot ruim 20° van de zon kunnen ver- 

 wijderen , zullen op Saturnus misschien geheel onbekend zijn. Ju- 

 piter, in zynen naasten stand nagenoeg even ver van Saturnus als 

 van de aarde verwijderd , blinkt er als eene heldere ster, evenwel niet 

 zoo helder als voor ons, daar men hem, even als al de genoemde pla- 

 neten , slechts ten deele verlicht aanschouwt. Bij al de binnenplaneten 

 toch moeten de lichtgestalten afwisselen en voor Saturnus dus al de 

 planeten tot en met Jupiter. Jupiter zelf kan zich van de zon ongeveer 

 36° verwijderen en dus niet zoo ver als Venus voor ons. Hij is dus 

 in dien stand 2| van onze uren vóór en na zons- op- en ondergang 

 te zien en is voor Saturnus morgen- en avondster. 



Aan den middernachtelijken hemel van Saturnus kan dus geene 

 planeet zich vertoonen behalve de verder van de zon verwijderde, 

 waarvan wij tot dusver alleen Uranus en Neptunus kennen. In ver- 

 gelijking van den verbazenden afstand der vaste sterren, is de afstand , 

 dien Saturnus van de zon of van ons scheidt, zoo gering, dat bij onze 

 plaatsverandering in de ruimte , wij daarvan aan de grootte en helder- 

 heid der vaste sterren niets kunnen bemerken en deze van daar even- 

 zoo zien als van de aardoppervlakte. 



Gewoonlijk werpt men bij eene reis op aarde, als men het verste 



