OORZAAK DER GROOTERE KOUDE VAN 



MIDDEN-EUROPA GEDURENDE HET 



DILUVIALE TIJDPERK. 



Het is bekend, dat he^ vervoer van groote steenblokken ver van de 

 oorspronkelijke rotsen gedurende het tijdperk, dat den naam van het 

 diluviale of quateruaire draagt , thans algemeen wordt toegeschreven 

 aan de werking van ijsvelden , gletschers, die van de gebergten van 

 midden- en noordelijk Europa afdaalden en ten deele de medegevoerde 

 rotsblokken aan hunne randen nederzetteden, waar zij de zoogenaamde 

 moraines vormden, ten deele in zee eindigende en daar tot drijvende 

 ijsschotsen wordende, de steenen en het grind, die zich aan hunne 

 oppervlakte bevonden , naar ver verwijderde oorden hebben gevoerd. 



De vraag is menigmaal geopperd: van waar die grootere koude 

 van midden-Europa, gedurende deze zoogenaamde ijsperiode , gevolgd 

 op een klimaat, dat blijkens de planten, die in het laatste gedeelte 

 der tertiaire periode groeiden , een subtropisch karakter droeg. 

 ESCHER VAN DE LiNTH heeft getracht deze vraag te beantwoorden. 

 Hij heeft doen opmerken, dat in het diluviale tijdperk dat gedeelte 

 van Ali'ika, hetwelk ons onder den naam van Sahara bekend is, ouder 

 de wateren verdween en dat deze gebeurtenis eenen onmetelijken in- 

 vloed op het klimaat van Europa moest uitoefenen. De Sahara is, 

 om zoo te spreken, de oven, die het tegenwoordig Europa verwarmt. 

 Het is vandaar, dat de stroomen van warme lucht tot in Zwitserland 

 komen, die aldaar bekend zijn onder den naam van föhn, en die het 

 smelten der sneeuw op de bergen zoozeer bevorderen, dat de herders 

 gewoon zijn te zeggen : Der Heb Gott und die gukli Sunn vermoged nüd , 

 werm der Fü nüd chunl. (De lieve God en de gouden zon kunnen er 

 niets aan doen als de föhn niet meehelpt.) De föhn blies toen niet. 



