DURE SCHELPEÏ^. 



Schelpen en hoorns zijn reeds van oudsher voorwerpen geweest , 

 waarop sommige menschen een grooten prijs stelden , en waarvoor zij 

 zelfs somtijds ontberingen verdroegen. Maar geen wonder ook; welk 

 eene verscheidenheid van vormen, wat zonderlinge uitsteeksels, welk 

 eene onbegrensde kleurenpracht , waarmede de natuur de tallooze soor- 

 ten uitdoschte! En hoe zeldzamer sommigen gevonden worden, des 

 te meer schijnen zij de begeerlijkheid van den verzamelaar te prikke- 

 len, gelijk wij ook weten, dat dit in der tijd met de liefhebbers van 

 tulpen zoo geweest is. Zoo wordt de schoone en zeldzame Carinaria 

 vitrea, uit de Indische zee, nog altijd door rijke verzamelaars met 500 

 tot 600 guldens betaald. Vroeger betaalde men gaarne 100 louis d'or 

 voor eene Scalaria preciosa, en de Cypraea aunrra, welke de Nieuw- 

 Zeelandsche opperhoofden als het teeken hunner waardigheid om den 

 hals dragen, kost nog tegenwoordig 500 gulden. Sommige voluten, 

 vooral Volute queiie de poon , en Volute couronnée , harpen , zoo als Harpa 

 nobüis, marginellen en anderen, worden ook met veel geld betaald. 



Maar ook de tweekleppige schelpen zijn niet minder fraai gekleurd 

 en zonderling van gedaante dan de eenkleppigen ; zij spelen eene niet 

 minder groote rol in de kabinetten van schelpen en hoorns , en worden 

 door de liefhebbers niet minder gezocht. Tot de schoonste en duur- 

 ste soorten behooren de spondylen, welke de tropische wateren bewo- 

 nen, zich als oesters aan de rotsen hechten , en , even als deze, gegeten 

 worden , hoezeer zij lang zoo goed van smaak niet zijn. Zij onder- 

 scheiden zich door levendige kleuren , maar vooral ook door de lange 

 doornen of stekels waarmede die schelpen bedekt zijn; zij heeten 

 daarom ook wel stekeloesters [huüres épineuses). 



In geen museum vindt men de spondylen zoo rijk vertegenwoordigd 



