DURE SCHELPEN. 31 



als in de volkomenste verzameling van de geheele wereld , die van den 

 heer b. delessert te Parijs , waarin zich onder anderen de twee 

 schoonste , bekende exemplaren van den Spondylus regius bevinden ; 

 eene zoo zeldzame schelp , dat zij , behalve hier , nog slechts een paar 

 malen in geheel Europa te zien is. 



Geen tulpebol heeft ooit voorheen een liefhebber verder van het 

 regte pad van het gezond verstand doen afdwalen , dan zulk eene oester- 

 schelp , hoe zeldzaam en schoon zij ook zijn mag , dit den professor in 

 de botanie r. te Parijs gedaan heeft. 6000 francs was de prijs voor 

 een fraai exemplaar , maar die som overtrof verre de spaarpenningen 

 van den geleei-de , en helaas , de verkooper wilde volstrekt niets hooren 

 van een handel op krediet. De verlegenheid was groot, maar nog 

 gi'ooter was de begeerte van den professor, die ten laatste het besluit 

 nam om zijn tafelzilver te verkoopen (natuurlijk zonder medeweten van 

 mevrouw) tinnen lepels en voi-ken daarvoor in de plaats te koopen, 

 en zoo doende in het bezit te geraken van den prachtigen spondylus, 

 dien hij , in de blijdschap zijns harten, met den naam van den «konink- 

 lijke" doopte. 



Maar het wordt etenstijd , en men begrijpt de verbazing van mevrouw 

 over de zonderlinge gedaanteverwisseling, die er in haar zilverlaadje 

 heeft plaats gehad. Ondertusschen loopt de gelukkige professor vol 

 genoegen naar huis ; maar hoe digter hij bij zijne woning komt , des te 

 langzamer worden zijne schreden ; zijn helder voorhoofd wordt bewolkt, 

 en de ontvangst die hem te wachten staat, rijst als een schrikbeeld op 

 voor zijne ziel. Doch met zulk een kleinood in den zak kan men wel 

 een storm het hoofd bieden , en zoo besluit hij eindelijk om onbeschroomd 

 zijne vrouw onder de oogen te komen. Maar zulk een onweer als 

 hem hier verbeidde , neen , daarop was hij niet gewapend ; zijn moed 

 verlaat hem ; hij vergeet zelfs de kostbare en kostelijke schelp ; werpt 



zich vol vertwijfeling op eenen stoel neder, en door een vreeselijk 



gekraak in zijnen rokzak , herinnert hij zich de dure oorzaak van zijn 

 ongeluk ! Bij geluk waren er slechts twee stekels afgebroken , maar 

 de droefheid van den armen verzamelaar was zoo groot , dat de ver- 

 toornde dame zelfs niet meer in staat was om hem verwijtingen te 

 doen, maar weldra hem troosten en weder opbeuren moest. Wr. 



