52 OVER DE EIGENSCHAPPEN, DOOR WELKE ZICH DE MENSCH , NAAR 



zamenhangt, gemeen, alsmede dit, dat de groot e hersenen duidelijk ver- 

 deeld zijn in drie kwabben, eene voorste, middenste en achterste 

 kwab. Bij alle apen, en bij den mensch, strekken zich de achterste 

 kwabben zoo ver naar achteren uit, dat zij de kleine hersenen geheel 

 bedekken. Bij de bastaardapen {lemuriden) doen zij dit niet meer ge- 

 heel. Terwijl voorts de anlhropomorphen de overige apen verre over- 

 treffen in groote ontwikkeling van de voorste hersenkwabben en van 

 het eeltachtig ligchaam , en niet minder in het aantal der op de op- 

 pervlakte der groote hersenen zich bevindende kronkelingen, en in 

 het aantal en de diepte der tusschen die kronkelingen gelegene groe- 

 ven , zoo worden zij op hunne beui't in dat alles weder verre overtroüèn 

 door den mensch. 



Bij meest alle zoogdieren vindt men tusschen de beide bovenkaaks- 

 beenderen een derde been, waarin de bovenste snijtanden zijn inge- 

 plant. Ook bij die zoogdieren , bij welke geene snijtanden aanwezig 

 zijn, is dat been, hetgeen men, op het voorbeeld van BLtistENBACH , 

 tusschenkaalsheen noemt, toch aanwezig. Bij den mensch neemt men 

 het niet waar. Camper en blumenbaoh meenden hierin iets den 

 mensch geheel eigens te vinden. Latere nasporingen hebben evenwel 

 geleerd , dat de mensch het tot op een zeker tijdperk zijner eerste 

 ontwikkeling wel degelijk bezit , maar dat het zeer spoedig vergroeit 

 met de bovenkaaksbeenderen, terwijl aan den anderen kant ditzelfde 

 het geval is bij eenige apen, b. v. bij den chimpanzee en den orang- 

 oetan, in wier geraamten dus, gelijk trouwens blujienbach reeds had 

 opgemerkt , het tusschenkaaksbeen evenmin te zien is , als in dat van 

 den mensch. 



W. VROf-iK heeft bij den chimpanzee waargenomen, en later duver- 

 NOY bij den gorilla, dat de strekspier van den wijsvinger bij deze 

 dieren niet van de gemeenschappelijke strekspier der overige vingers 

 gescheiden is, zooals bij den mensch. Dit brengt, gelijk vrolik op- 

 merkt , te weeg , dat door die apen niet die bewegingen met den wijs- 

 vinger kunnen geschieden , met welke de mensch gewoon is aanwijzin- 

 gen te doen, of oplettendheid of stilzwijgen aan te bevelen. 



Hem , die over de overeenkomsten en de verschillen in het anato- 

 misch maaksel tusschen den mensch en de den mensch het meest- ge- 



