62 EENE BEKLIMMING VAN DEN ARARAT. 



keren. Het was het teeken, dat onze daar achtergebleven vrienden 

 ons door hunne verrekijkers bemerkt hadden. Verschillende waarne- 

 mingen werden nu gedaan. Elk uur werd de stand van bai*ometer , ther- 

 mometer en psychi'ometer opgeteekend. De temperatuur der lucht was 

 gemiddeld — 8° ,7 ; zij daalde tot — 10°. 



Om de dikte der sneeuwlaag te leeren kennen , die den kruin des 

 Ararats bedekt, werd een kuil ter diepte van 17 voeten gegraven. 

 Toen men op die diepte nog de vaste rots niet bereikt had , werd er 

 de 9 voet lange lans van een kozak in gestoken, doch deze drong 

 mede door enkel sneeuw, zoodat de sneeuwlaag derhalve minstens 26 

 voeten dik is. In het bovenste gedeelte van de sneeuw , tot op 4 

 voeten diepte, kon men daarin lagen onderscheiden. Het geheele 

 diepere gedeelte bestaat uit eene enkele gelijkmatige laag. Vermoe- 

 lijk zijn het derhalve alleen deze bovenste vier voet dikke sneeuwla- 

 gen, die nog soms wegsmelten , tervnjl al de dieper liggende sneeuw, 

 zelfs in den warmsten zomer, ongesmolten blijft. 



Op den top werd nu een kruis opgeiügt van zeven voeten hoogte. 

 Daaraan werd een opschrift bevestigd, gegraveerd in eene koperen, 

 zuiver gepolijste en vergulde plaat. Deze plaat is naar het zuiden ge- 

 rigt , zoodat nog op eiken helderen dag de teruggekaatste zonnestralen 

 des middags den dalbewoners de bestijging van den Ararat verkondigen. 



De invloed van de verdunde lucht op deze grooLe hoogte (ItJSOO 

 Eng. voeten of 5120 Ned. ellen boven het oppervlak der zee) was 

 eenigzins verschillend op de onderscheidene reisgenooten. Allen ont- 

 waarden eene zekere moeite in de bewegingen, die schijnbaar groo- 

 tere krachtinspanning vorderden. Dat dit niet enkel aan de vermoeid- 

 heid ten gevolge van den bezwaarlijken togt kon worden toegeschre- 

 ven, bleek daaruit, dat dit zelfde loome gevoel ook nog den volgenden 

 dag voortduui'de. Hierbij kwam nog , dat elke slechts geringe krachtsin- 

 spanning dadelijk, in weerwil der koele luchtstemperatuur , het zweet 

 naar buiten joeg. Bij mij en bij vele anderen waren dit echter de eenige 

 verschijnselen , die ons herinnerden , dat ons ligchaam zich niet in gewone 

 omstandigheden bevond. Mijn pols telde op den top 90 slagen, derhalve 

 weinig meer dan in de vlakte onder aan den voet des bergs, waar dit ge- 

 tal 84 bedroeg ; in den nacht toen wij ons in de onweerswolk bevonden , 



